Steven vroeg of hij op de zaterdagen de bussen vol mocht laden met onderdelen. Wij verkochten ook nog één en ander aan onderdelen en hij is maanden aan het laden geweest. De bussen zaten inmiddel al propvol en hij kwam met een kinderfietsje aanzetten. Dan ging er weer een hele partij onderdelen uit en het fietsje moest en zou mee wat uiteindelijk ook lukte. Eenmaal vol hebben we de bus dicht gelast wat ook te zien is bij de zijdeur waar zelfs een plaat op is gelast omdat die daar enigzens krokant was.
​
Vooral de witte gesloten bus was inmiddels zo zwaar geladen dat de hele opbouw de bladveren plat deden liggen. Hij was zelfs zo zwaar dat we met drie man moesten sturen! Maar hoe krijg je het spul uit de haven? Ik nam contact op met collega Wil Krommenhoek waar ik altijd een fijn contact mee heb gehad en nog steeds.

​Ik stond vrijdag laat in de middag in 2001 met mijn Iveco EuroCargo met pech bij Capelle a/d IJssel en had brand in de kabelboom. Gelukkig niet de hele auto afgefikt maar de schade was 19.000,- ex btw wat de verzekering netjes heeft vergoed. Ik belde Wil op en vergeet het nooit. "Bel mij met een uur terug want ik ben bij de opening van het nieuwe pand van Wensink hier in Apeldoorn en heb net mijn eerste biertjes op, anders was ik zelf gekomen".

Mijn moeder en beste vriendin is vandaag jarig! Ik heb het geluk opgegroeid te zijn in een warm nest en had mij geen betere ouders kunnen wensen. Pa wordt vaak genoemd in mijn verhalen, maar moeder betekent voor mij net zoveel en ik hou zielsveel van haar! Wat doen en laten betreft ben ik een kloon van beiden en dat voelt goed. De foto is gemaakt in Oostenrijk voor de 64er Impala van pa en deze vind ik de allermooiste foto van moeder.
​
Vandaag vieren we haar 82e verjaardag.

Er kwam nogal een behoorlijk bekakt stel binnen. "Wij komen kijken naerrr de DAF vierrrhonderrd". Loopt u maar mee. "Nou ja zeg. Deze ooto voldoet helemaal niet aan de omschrrrijving in uw adverrrtentie. Hij heeft geen stuurrrbekrrachtigiging, geen lederren bekleding, geen airrrconditioning"... en zo noemde het stel de hele waslijst wat er allemaal niet opzat; electrische ramen, centrale vergrendeling, lichtmetalen velgen, wat ze hadden kunnen zien op de foto.

Ze waren ontzettend beledigd en maakten mij uit voor rotte vis, wat dan wel weer bij de bus van Kniertje paste. Ik wist precies hoe ze daarbij kwamen en vertelde ze dat ook. U komt hier binnen aan de hand van een advertentie op bedrijfswagen.nl en u heeft de hele waslijst met opties gezien van abs tot zonnedakje, maar het enige van de opties dat is aangevinkt, zijn de trekhaak en bijrijdersbank. Dat dat enigzins onduidelijk zou kunnen zijn snap ik, maar u heeft ook nog een stel hersens die na zouden kunnen denken of u had even gebeld, maar loop mij niet uit de maken voor scharrelaar, oplichter en wat allemaal in uw deftige vocabulaire naar boven komt drijven, want daar ben ik niet van gediend. En weg waren ze.

Overigens was deze DAF één van de eerste die binnenkwam en voldeed aan de HACCP normen, wat inhield dat de laadruimte geïsoleerd was met polyester om op een veilige manier levensmiddelen te vervoeren, wat in die tijd ook hard nodig was want ook daar kunnen we een boek over schrijven.

• Een Ford Transit waarvan de schuifdeur niet open of dicht kon omdat de hele geleiderails in de dorpel vol met rotte haring zat.
• Een Isuzu Campo die ik ook in Bunschoten op moest halen en zo ranzig van binnen was, dat ik sindsdien een overall in de truck had liggen.
• Een Mercedes 207D van een kaasboer, waarvan in de cabine letterlijk rond de honderd afgevreten nagels lagen. Waarschijnlijk was nagelkaas zijn specialiteit!
• Een andere Mercedes met de ouderwetse stoffen bekleding kan ik mij herinneren, waarvan de bekleding zo vet was dat het leek of er een leren hoes omheen zat.

Maar ik heb ook meegemaakt dat ik bij de Opel dealer in Schiedam een Opel Vivaro op moest halen die een paar weken buiten had gestaan hartje zomer omdat de vertegenwoordiger op vakantie was. Haal hem maar na mijn vakantie op Peet en dat heb ik geweten. Ik trok de deur open en stond kotsend tussen de auto’s. Een voorbijganger die langs liep vroeg door het gaas heen gaat het met u, kan ik helpen? Nee dank u laat mij maar even bijkomen. Dat kreng (nee niet die vriendelijke dame) kwam bij een hondenfokker vandaan en stond ook nog met een lege accu. Moest ik nog met mijn kop in de auto want die zitten onder de vloermat bij de pedalen. Gelukkig had ik een overall in de truck liggen.
​
Wat dat betreft hebben we hier zat meegemaakt.

We stopten bij een restaurant waar we tientallen keren zijn geweest en er stond een identieke Lexus LS400, dus daar parkeerde ik hem naast en moeder schoot de foto! Best bijzonder, want in al die jaren dat ik hem heb ben ik er hooguit een stuk of 60 tegengekomen, nou ja 61 dan,  want twee weken geleden tijdens een oldtimerrit zag ik er één in de Betuwe rijden toen ik zelf in de Starlet P7 zat.

Op zondag ging moeder altijd mee en we wisten vantevoren nooit waar we terecht kwamen, maar Duitsland was altijd favoriet. Vaak was het letterlijk dat we bij een stoplicht of klaverblad besloten links of rechts. We zijn wel ‘s avonds om 22.00 uur bij de Griek in Paderborn naar buiten gelopen en bij het restaurant waar deze foto is gemaakt is het ook gebeurd dat we om 21.30 uur klaar waren met eten en dan moesten we nog terug naar Apeldoorn. Hoe de teller op 758.000 kilometer is gekomen is mij nog altijd een raadsel.

Voor degene die denkt 'moederskindje': klopt helemaal! Twee handen op één buik noemen ze dat. Wat doen en laten betreft ben ik precies mijn moeder, maar ik ben ook een kloon van pa. Ik ben altijd thuis gebleven bij ze en nu dus alleen bij moeder. We hebben het gezellig samen. Wat een ander daarvan denkt zal me compleet worst zijn.

Op een vrijdag belde een man en vroeg naar de staat en ik vertelde hem dat het geen mooie was en vandaar de prijs. "Ik kom van Antwerpen en kan ik maandagmorgen vroeg bij u zijn? Rond een uur of 07.00  uur". Dat is wel vroeg maar kom maar.

Die maandagmorgen kwam inderdaad de beste man op tijd en we hadden de Vito voor de werkplaats staan. Ik liep op hem af en zei vriendelijk goedemorgen, waarop hij nors antwoordde: "Is dit de Vito?" Goedemorgen, zei ik nog een keer en hij weer:  "Is dit de Vito?" Ik zal u uitleggen hoe wij werken. Wij beginnen vanaf wakker worden met goedemorgen te zeggen en dat houden wij stug vol tot het middaguur want dan zeggen we goedemiddag. Dat doen we tot een uur of zes en tegen die tijd dat we naar bed gaan dan wensen we elkaar weltrusten.

Hij keek mij dom aan en ik herken die blik want ik heb de cursus dom kijken ook eens gevolgd, zelfs de vervolgcursus dom lull'n met succes afgerond! Hij was even stil en het hoge woord kwam eruit: "Is dit de Vito?" Volgens mij ben ik toen naar binnen gelopen en heb de man laten staan, maar daar heb ik dan weer geen actieve herinnering aan.

Een herinnering van vandaag 10 jaar geleden. Een ritje samen met pa in zijn Caprice waar hij zo van kon genieten en had het er dan dagenlang over. Ik was 12 toen hij de Caprice kocht dus het besef dat de rollen waren omgedraaid was er. Hij kocht hem trouwens op een vrijdag want toen ik uit school kwam verheugde ik mij op het weekend en dan konden we touren!

Op de achtergrond een rij Volkswagen Transporter T4 in de handelsvoorraad en dan kun je zien hoe het straatbeeld in 10 jaar tijd veranderd want die zijn langzamerhand uitgestorven, zelfs de T5 al!
​
Voor de foto had ik pa tegen de Chevrolet gezet en zijn rollator uit beeld. Lopen ging al jaren slecht maar aan zijn hoofd mankeerde gelukkig niks. Ik heb er een ontzettend goede vader aan gehad en er gaat geen dag voorbij dat ik het niet over hem heb, nooit met een traan maar altijd met een lach zoals hij het ook zou hebben gewild.

Pakweg 20 jaar geleden verkocht ik telefonisch deze Volkswagen Caddy koelwagen aan de Seat dealer in Meerkerk op een dinsdag. "Donderdag komen wij hem halen want woensdag is altijd mijn vrije dag".  Ik kan hem morgen meenemen want ik ga met de truck naar Rotterdam om handel op te halen en dan heeft u hem bij de deur. Ik reken niks voor het transport maar de enige voorwaarde die ik heb is betaling voordat ik hem op de truck ga laden.

Foto van een jaar of 11 terug. Wij (lees pa) kochten altijd heel veel overtollig materiaal bij Mourik Groot Ammers, maar dit keer ging ik met een volle vracht die kant op. Rechtstreeks afleveren op een klus bij een raffinaderij in de Botlek. Op de terugweg de Jeep opgehaald waarvan ik het een en ander had uitbesteed.
​
Het is voor mij onvoorstelbaar maar de Iveco EuroCargo is er inmiddels alweer 29 jaar!!! De autoambulance kochten wij in 1994 nieuw bij Witteveen in Raalte die ook de opbouw van de truck heeft verzorgt. De truck kwam bij Mercedes dealer Spijker in Nijkerk vandaan. Ik was destijds op de bedrijfsauto Rai in Amsterdam en zat met verkoper Arie Kwak aan de koffie en hij vertelde dat hij drie hele jonge EuroCargo’s met weinig kilometers in moest ruilen. Ik kom met inruil niet hoger dan 27.500,- gulden. Dan past mij er wel een en zo geschiedde.

Het was 2002 w,ant we schakelden om van de gulden naar de euro. Nlg 6.500,- werd €2.950,- voor deze Hyundai H100 Satellite personenbus. We adverteerden hem met defecte motor en om misverstanden te voorkomen vermeldden we dit in het Nederlands / Duits / Engels.

"Chef! Motor good? Getriebe good? Keine kratze, keine buile?" Ik herinner mij een echtpaar met kinderen die hevig met een vergrootglas om de auto heen liepen. "Voor dat geld mag hij wel perfect rijden. Laten we er eerst maar eens een stukje mee rijden dan kijken we straks wel hoe we er met de prijs uitkomen". Ja hoor prima ik zal de groene platen pakken, hek opendoen en een stuk of 3 auto’s die ervoor staan weghalen. Pak ik gelijk een sleepkabel. Als u dan uw auto ervoor zet dan trek ik jullie met uw eigen auto. "Waarom met mijn auto trekken? dat begrijp ik niet". Omdat u dan beter oplet als u moet remmen natuurlijk want dan hebben we allebei schade! "Wat is dat voor manier van proefrijden vroegen ze zich af". Hoe wilt u het anders doen dan als de motor kapot is! "Dat had u dan ook wel eerder kunnen zeggen!",  riepen ze op zeer beledigde toon. In welke taal had ik het er dan nog bij moeten vermelden volgens u? Kwaad verlieten zij ons bedrijf en nooit meer iets van gehoord.

Maar een week of twee later kwam er een bergingsbedrijf met een afsleeptruck onaangekondigd uit ik meen Zeeuws Vlaanderen. Waar komt u voor, vroegen wij.  "Ja, dat vraag ik mij eerlijk gezegd ook af",  was zijn antwoord. "Mijn opdrachtgever is onderweg". We gaven de beste man koffie en een plekje bij de kachel en een half uur later kwam een ander echtpaar binnen. "Ah chauffeur u bent er al, dat is mooi.
We komen voor de Hyundai met kapotte motor, mogen wij hem even zien?" Ja natuurlijk en ik pakte de sleutels en liep met ze mee. Ze maakten even een kort rondje om de auto, keken een keer naar binnen en ze hadden het gezien.
"Is er een postkantoor in de buurt? Als u de rekening maakt zal ik eerst even betalen en dan gaan we gauw weer terug want we moeten nog een eind rijden".
​
Soms ging het stroef en soms ging het soepel, maar mooie tijden waren het zeker!

Vandaag precies 5 jaar geleden was het aan mij de eer om mijn vader Cees naar zijn graf te rijden in onze besteleend. Een paar dagen geleden schreef ik ook op mijn tijdlijn dat sterkte wensen niet nodig is voor mij en zo staat moeder er ook in. Dat het op Valentijnsdag was zien we de humor wel van in want hij was a-romantisch.

Niet dat we hem niet missen maar als we het over hem hebben dan doen we dat met en lach van oor tot oor. Want het was een mooie kerel en zijn leven was een jongensboek.

Het filmpje heb ik voorgaande jaren ook gepost en daarom heb ik getwijfeld of ik hem weer moest plaatsen maar het is en blijft een mooi eerbetoon aan een mooi en goed mens.

Het stuur zal afkomstig zijn geweest van een Daf AZ1900 zoals op de foto. Dat het stuur 40+ jaar op de plank heeft gelegen is een ding wat zeker is. Deze sturen zijn de laatste jaren erg gewild onder de truckers die maar wat graag in hun dikke truck een old skool wit stuur willen en daar ook serieus geld voor over hebben (zoek maar op barre gaanders) Ik voel daar niets voor en het stuur ligt inmiddels in het schap met mooie dingen uit ons verleden in het oude gedeelte onder de trap.