Van Homo naar Koopman Kak

Mijn vader spuugde vroeger niet in een glaasje bier. Zo zat hij eens op een vrijdagavond in de kroeg en daar kwam hij een andere handelaar tegen. Eén die het motto hanteerde 'je hebt niets aan vaste klanten, veel beter is om ze een keer flink een poot uit te trekken want daar verdien je meer mee dan ze zeven keer een auto op een fatsoenlijke manier te verkopen!' En nee dit is niet iets wat ik zelf verzonnen heb maar wat ze zelf rondschreeuwden!

"Die oudste twee van je kom ik geregeld tegen in de kroeg, maar je jongste nooit, is dat een homo?" Rij zo maar mee naar huis dan laat ik het wel zien. En zo stond er een taxi met twee chauffeurs die mijn vader en zijn auto thuisbrachten en kwam mijn vader met de andere handelaar de kamer binnen, beiden flink in de olie. Peter loop even mee en laat je handel zien. En zo liepen we met ons drieën het magazijn in waar ik mijn handel had staan. ​Hier is Peter altijd druk mee en verdient hij de kost. Ik zie mijn vader nog glunderen van trots ook al is het ergens 40 jaar terug.
De volgende dag stonden de beide zonen van de man op de stoep. Senior had ze gestuurd en ze moesten een voorbeeld aan mij nemen dus begonnen ze ook in de bromfietsen. Ik verkocht ze een Puch Maxi die ik net binnen had en waar werk aan zat.

Twee weken later reed ik op mijn Sparta Lucky bij hun door de straat en senior stond het grind te schoffelen, hij zag mij rijden en wenkte dat ik moest komen. "Je bent een koopman kak want je hebt de winst laten liggen! Die jongens van mij willen tenminste werken en hebben samen het brommertje er op een hele zaterdag samen nieuw voorgezet en daarmee een halfhonderd de man verdiend".
Nou dat is hartstikke mooi voor ze maar ik heb er niks aan gedaan en 150 gulden aan overgehouden! Woest werd de man en ik moest voor het geluk ze 50 de man geven. Stuur ze maar dan verkoop ik ze er nog één, en gaf mijn Sparta Lucky gas. En warempel ik verkocht ze diezelfde dag een Tomos!

Senior en één van de zonen leven inmiddels niet meer en het bedrijf is al jarenlang ter ziele dus wie het zijn doet er niet toe, maar een aantal zal weten wie het waren.
Hoe ik ooit met die bromfietshandel begonnen ben is weer een verhaal op zichzelf en zal ik ook een keer vertellen