automuseumpjeWelkom in mijn automuseumpje! Maak in deze blog kennis met mijn collectie, de mensen en de verhalen achter de auto's. Lees over nieuwe belevenissen, aanwinsten en meer. Peter van Burik 
|
|
 Toen ik richting Lekkerkerk reed, wist ik al één en ander over de Scorpio, behalve de kleur en maakte een klein vreugdesprongetje op het moment dat er een witte voor mijn neus stond met ongespoten bumpers en spiegels. Wat een plaatje!  Eén van de details waar ik gek op ben of beter gezegd twee details, zijn de nummerplaathouder en sticker op de achterruit. In dit geval van Schakel uit Schoonhoven en nee, het is echt een automaat! Zie het in dit geval als tijdsdocument, want Schakel valt inmiddels onder een grote speler en de naam is verdwenen. "Pa ging zelfs voor lucht in de banden naar Schakel", vertelde zijn dochter. De zoon vertelde dat vader soms de hele dag op zijn Ford stond te poetsen. "Pa, je poetst nog een keer door de lak heen en dat ding glimt al zo!"  Voor het nieuwe seizoen is de eerste inschrijving een feit en we gaan dan met de Scorpio. Eerdaags de beurt en APK organiseren, zodat we ook met deze op pad kunnen. Moeder vindt het altijd jammer dat we niet met ons drieën op pad kunnen en daar heb ik zeker rekening mee gehouden bij de aanschaf. In deze zitten zowel moeder als tante Tonny goed en ook in- en uitstappen mag geen problemen geven. Een deken heb ik al voor haar in de auto gelegd, want dat vindt ze prettig.
0 Opmerkingen
Het begint bij mij altijd eerst met het verhaal waar een auto aan vast hangt. De een koopt of leaset een nieuwe auto, rijdt er een paar jaar mee en heeft dan weer een verse. De echte King Bokko roept dan bovendien met regelmaat: "Dat ding was helemaal op!"  Anderen kopen van hun zuurverdiende centjes een auto, doen hem nooit meer weg en het wordt de laatste tot ze stoppen met autorijden of tot hun dood. Dat zijn de auto’s waar ik gek op ben zoals bijvoorbeeld deze Corsa. Meneer heeft er in 30 jaar tijd 131.000 kilometer mee gereden
Afgelopen najaar mocht ik hem ophalen in den Bosch van de nabestaanden. Meneer was overleden. Aankomend voorjaar gaat een vriend helpen om deze Corsa het zondagse pak weer aan te trekken en dan staat er een ontzettend leuke auto die bovendien nog een fantastisch rijdt! Het zijn bij mij bijna altijd de auto’s waar geen hond naar omkijkt, hooguit de katten die er tegenaan piessen terwijl ze destijds bij bosjes verkocht werden en langzaam uit het straatbeeld verdwijnen.  Dank voor de vele positieve reacties in het afgelopen jaar, aan de mensen die er dit jaar weer voor mij waren met hulp gezelligheid en donaties! Ben er altijd dankbaar voor en besef mij heel goed hoe bijzonder gunnen is en dat het mij mag overkomen. Ik geniet!
Minimaal een keer per maand vertel ik iets over de miniaturen. Ditmaal heel simpel. Een Kever die wat kleur betreft aardig in de buurt van de mijne komt. Alleen heeft de echte geen kerstboom op het dak! Ik kreeg deze net als de Amsterdamse huisjes van tante Tonny. De ANWBB Besteleend is natuurlijk verplichte kost dus ook daar staan er twee van in de verzameling. We hebben tien jaar een huis gehad in de Eifel en daar vertelde ik aan de buurman over de Opel Commodore. Hij stond op en liep zonder iets te zeggen naar de deur uit en kwam terug met het kleine miniatuurtje wat precies de juiste kleur heeft en gaf deze aan mij. En vriend Henri die de foto een klein beetje heeft bewerkt, shopte mij er pal tussenin met een kerstmuts op de kop. Henri onderhoudt voor mij trouwens de website Automuseumpje en is momenteel druk bezig deze up to date te maken, geheel belangeloos! Meer kerst hoeft het voor mij niet te worden, heb er niet veel mee. Vrede op aard en de dag erna slaan we elkaar de hersens weer in. En genieten doe ik iedere dag. Kijk goed naar elkaar om! Waar vind je ze toch allemaal, vraagt men mij geregeld. Van de auto’s die de laatste drie jaar in de collectie zijn toegevoegd zijn dat er slechts 2 op een totaal van 17! Het is hard gegaan de laatste jaren maar ze werden mij allemaal gegund en komen op mijn pad. Ze vinden mij dus! Alleen de Fiat Cinquecento uit Den Haag ben ik zelf achteraan gegaan en de Opel Astra Stationcar met 42.000 kilometer stond op Autoweek liefhebber gezocht en toen voelde ik mij aangesproken.  Eén van de eerdere auto’s waar ik heel bewust naar heb gezocht, was de Toyota Starlet P7 uit 1987. Deze zocht en vond ik op Marktplaats. De man woonde in Leiden en ging werken in Groningen en de kachelradiateur was lek plus wat kleine werkzaamheden voor de APK. Tel daar een 1.0 met 4 bak bij op en een jonge leeftijd van de eigenaar. Allemaal redenen om afscheid te nemen van de Starlet die zijn oma nieuw had gekocht en hij had geërfd. Een oud linnen rijbewijs van oma heb ik ergens liggen en uit mijn hoofd was haar geboortejaar rond 1914
In 2017 kon je nog een verder goedrijdende nette Starlet vinden voor weinig geld. Deze kocht ik voor €350,- op een woensdagmorgen ongezien aan de telefoon en sprak af hem om zaterdag op te halen. Ik kreeg gelijk na het telefoontje van Marktplaats een pingeltje dat het object waar ik interesse in had getoond gereserveerd was. Toen we die zaterdag samen naar het postkantoor reden vroeg ik waarom hij zo overtuigd was om zonder aanbetaling te reserveren. "U was de enige die vroeg om mijn telefoonnummer of om zelf even te bellen. De rest was allemaal bieden of berichtje 'wat moet je ervoor hebben'. En na al die jaren geniet ik nog altijd van iedere kilometer die ik met deze rijd. Ik had er al iets over verteld maar begin vorige maand kreeg ik de kans om deze tijdcapsule te kopen. In november 1985 kocht meneer een Ford Scorpio 2.0 GL automaat en heeft er 60.390 kilometer mee gereden, de laatste 20 jaar nauwelijks. Sterker nog, sinds 2017 is de Scorpio geschorst. Mevrouw is 10 jaar geleden overleden en meneer 3,5 jaar geleden een dag voor zijn 94e verjaardag.  "Vader en moeder waren dol op deze auto en wij als broer en zus hebben gezegd, er kan wat dan ook gebeuren maar zolang ze leven blijft de Ford hier". Ze zochten een liefhebber voor de auto en deze mocht onder geen beding in de handel terecht komen, "want dat kunnen we zelf ook wel! We zoeken iemand die de auto waardeert". Via een bevriende zakenrelatie vonden ze mij want laten we eerlijk zijn, als je niet wilt dat hij de handel inkomt, dan is een autohandelaar uit Apeldoorn de meest veilige optie.  Vriend Ron die een half uurtje bij de familie vandaan woont bood geheel belangeloos aan om het transport naar Apeldoorn voor zijn rekening te nemen en dat heeft hij straks gedaan, waarvoor nogmaals ontzettend bedankt.
Broer en zus hebben vandaag een slechte dag gehad maar ook weer een goede want ze waren blij dat vaders auto goed terecht is gekomen! En wat ben ik er blij mee, deze is als nieuw! Van deze uitvoering staan er slechts een stuk of 5-6 geregistreerd waarvan dit de oudste is. Deze auto is werkelijk uniek!  De auto’s in de Romneyloods heb ik netjes gerangschikt. Er kan nog één naast staan in deze rij. Hier staan ze allemaal mooi droog onder dak.
De Opel Commodore GS Coupé blijft toch een van de meest bijzondere voor mijzelf maar ook voor anderen. Vanaf nieuw altijd gebleven en ik kreeg hem op mijn 18e verjaardag van pa omdat ik nooit had gerookt, wat ik overigens net als alcohol drinken nog steeds niet doe.  35 jaar heeft de Commodore stilgestaan en daarom staat er slechts iets van 86.000 kilometer op de teller. Op evenementen heb je altijd veel bekijks en aanspraak en wanneer je aan het rijden bent hoor je veel gonzen “kijk een Commodore GS.” Dus veel mensen weten precies wat het is!
De foto is genomen door Christiaan Spaan tijdens de oldtimerdag in Alphen aan den Rijn, waar ik met een goede vriendin was. Afgelopen seizoen heb ik 30 evenementen gedaan. Inschrijven is voor mij een stok achter de deur om te gaan en ik ben altijd blij als ik geweest ben. Wat mijn favoriet is, dat is een vraag die geregeld voorbij komt. Uiteraard zijn dat er veel meerl, maar de Lexus is toch wel één van de eerste die mij dan te binnen schiet. Deze staat voor een onbezorgde en gezonde tijd met ontelbare mooie herinneringen. Veel samen met moeder, want die heeft er ontelbare kilometers naast gezeten. Vader uiteraard ook, maar aanzienlijk minder.  Zelf heb ik er 680.000 kilometer mee gereden en eens uitgerekend, ik zou een jaar van mijn leven achter het stuur hebben gezeten. Dag en nacht wel te verstaan! Sinds 2017 staat de teller op 758.000 kilometer, want zolang staat deze alweer geschorst. Iedere keer neem ik mij voor eerst de LS aan te pakken en steeds komt er weer iets moois op mijn pad. Luxe probleem dus!
 Uiteraard beschikt Automuseumpje over een eigen winterdienst en zijn wij er na een dagje proefdraaien helemaal klaar mee!  De afgelopen maanden veel nieuwe Facebookvolgers erbij gekomen en daar ben ik ontzettend wijs mee. Gelijk hiermee neemt de vraag toe of automuseumpje te bezoeken is en daar zie ik negen van de tien keer als een berg tegenop. Die tiende keer zijn vaak de mensen die mij kennen.  In het verleden heb ik twee keer een beroerte gehad en heb daardoor moeite met inzicht en planning, lees: de dingen ondernemen vreten bij mij energie. Je hoeft echt geen medelijden met mij te hebben want ik ben een tevreden mens, maar weet graag hoe mijn dag verloopt en heb graag niet teveel aan de kop zonder enige verplichtingen.
Automuseumpje daar blijf ik lekker bezig mee en geniet ik enorm van, het doet mij goed dat er zovelen meegenieten en fijne reacties krijg. Dank daarvoor!  Anderhalf jaar geleden kreeg ik deze leuke mail vanuit Nissan Nederland:
Beste heer Burik, Sinds enige tijd volg ik met veel plezier uw website en Facebook-pagina, om mee te genieten van de passie voor de auto’s en de daarbij behorende verhalen. Mijn aandacht werd al helemaal aangejaagd toen ik u vorige week een bericht zag plaatsen over een Nissan Sunny 1.4 E, destijds nieuw geleverd door voormalig Nissan Dealer Auto Heemskerk. Vanuit mijn functie, ik ben operationeel verantwoordelijk voor alle After Sales zaken van Nissan in Nederland, kon ik niet anders dan u hartelijk danken voor het ‘redden’ van de Sunny. Ontzettend leuk om zo’n originele auto terug te zien. Mocht ik, namens Nissan, u ooit kunnen helpen aan onderdelen voor de auto, of verdere informatie, mail mij gerust. Het zal u verbazen hoeveel zaken wij nog hebben liggen in ons centrale magazijn, en vanzelfsprekend staan wij in goed contact met onze dealers die soms ook nog in het bezit zijn van het een en ander. Nogmaals dank voor uw werk, geniet van de prachtige hobby, fijne dag, Met vriendelijke groet, Kind Regards, Cordialement, 敬具 Toch leuk als het ook vanaf die kant gewaardeerd wordt, en ik heb toestemming om dit te delen De Scorpio 2.9 V6 automaat blijft een dijk van een auto! Rijden wil ik er nog steeds mee vanwege lang stilstaan waar uitgerekend deze gevoelig voor is en de rest geen biet om geeft.  De Lexus LS400 is de fijnste maar die heeft nieuw ook 3x zoveel gekost dus dat is begrijpelijk en dan is dit een hele goede tweede. 200.000,- gulden tegen +/- 66000,- Beiden erg geliefd in de banger race waar vooral de Scorpio massaal ten prooi aan valt. Zie nog maar eens een nette te vinden want die kom je bijna nooit meer tegen!
 De oudjes van mijn vader waar de collectie mee begonnen is. De Opel Commodore en Besteleend zijn 56 jaar in ons bezit. De Jeep 51 jaar en de Chevrolet Caprice Classic Landau coupe slechts 46 jaar, dus die is net binnen zou je kunnen zeggen.
 Matchbox Super Kings K-44 Ford Transcontinental bruggenlegger. Jaar van uitgifte/productie 1981. Ook deze werd mij gegund. Vroeger speelde ik zelf veel met Matchbox en droomde ik van zoiets moois en bijzonders. Na een hele lange tijd heb ik het monteren van filmpjes weer opgepakt. Deze met de Subaru Mini Jumbo is als eerste klaar. Ik heb het allemaal eigenhandig gedaan zonder enige hulp en mag volgens mij niet klagen. En voorlopig heb ik het toch mooi weer geflikt hier op de dagbesteding! Deze maand is het precies 40 jaar geleden dat ik mijn rijbewijs heb gehaald en in al die jaren heb ik ongeveer 1.800.000 kilometer gereden. Dit is makkelijk na te gaan want ik heb in al die jaren maar 5 dagelijkse auto’s gehad, twee autotransporters en de huidige Astra serviceauto. Uiteraard een zuinige schatting, want alle auto’s waarin ik heb gereden voor de handel tel ik niet te serieus en is niet te bekijken.  Om dit in een perspectief te zetten: een maand eerder was er een meneer onder de rook van Rotterdam die een nieuwe auto kocht en reed daar tot 3 jaar terug 60.300 kilometer mee. Meneer overleed een dag voordat hij 94 zou zijn geworden. Hij en zijn vrouw die tien jaar eerder overleed hebben deze auto altijd gekoesterd. De kinderen vonden het nu tijd dat de auto naar een liefhebber zou gaan en mag onder geen beding de handel in gaan. Wat is dan de meest logische manier? Juist! Verkoop hem aan een handelaar uit Apeldoorn.
Een goede vriend die halverwege woont en waar ik op de terugweg voor een kop koffie en een praatje kwam, bood mij aan om hem belangeloos te brengen op de autoambulance en daar heb ik dankbaar op gereageerd Er bestaan er nog maar 7 van in automaat en dit is de oudste. Zodra deze tijdcapsule binnen is vertel ik meer maar het is bij voorbaat een topstuk in de verzameling! En nee, het is niet de Nissan Cherry bestel waar ik van 1986 tot 1990 mee heb gereden en die destijds al een zeldzaamheid was.  Vorige week dinsdag mocht ik weer een auto ophalen. Mevrouw had deze Nissan Micra 1.3 uit 1994 in 2009 van haar man als verjaardagscadeau gekregen in de wetenschap dat hij snel zou komen te overlijden. Ze was dan ook erg verdrietig dat we haar auto op kwamen halen. Ik heb verteld dat dat helemaal niet raar was en ik het volkomen begreep. Het was maar een paar kilometer naar huis en je voelt aan alles dat er de laatste jaren nauwelijks mee gereden is. Hier staat hij mooi droog binnen. Weliswaar zolang onder de loods omdat het even vol is en ik meer ruimte moet en kan vrijmaken, maar ook dat komt goed. Ook met deze Micra ben ik weer blij.
 De Polo Steilheck gaat inmiddels richting de 10 jaar dat ik deze in bezit heb. Gekocht van de tweede eigenaar die hem 25 jaar heeft gehad. Deze restauratie is verder gegaan dan het oorspronkelijke plan, ik hou niet van half werk! De ene stoel wel opnieuw stofferen en de ander niet is geen gezicht, nou doe de achterbank dan ook maar! En zo blijf je aan de gang. In mijn beleving waren er best wat tegenslagen maar ruim twee jaar later was hij klaar wat eigenlijk best vlot ging.
Geen dikke G lader, GTI of wat dan ook maar een 1050cc zonder poespas. 100 jaar geschiedenis van ons bedrijf waar ik mijn hele leven aan de zij- en hoofdlijnen heb meegewandeld. Een feest komt er dit jaar definitief niet omdat mij de energie ontbreekt er met plezier achter te staan. Begin dit jaar heb ik aan het graf van pa gestaan die bij zijn ouders in ligt. Ik heb ze verteld dat we de eeuw hebben volgemaakt met drie generaties. Of ik wel of niet geloof en dat ze het wel of niet hebben gehoord doet er niet toe. Ik heb het verteld en dat was mijn plan.  Vanwege dat gebrek aan energie was mijn kantoortje en met name buro al jaren niet meer opgeruimd. De vaste bezoekers weten het. Een paar keer flink kwaad gemaakt en drastich opgeruimd met gevolg dat alleen van het buro en ladeblok een boodschappenkrat aan papier weg kan. De foto’s zijn tussentijds gemaakt, buro is inmiddels leger en krat nog voller! In één van de lades kwam een aantal fotomapjes boven water. Het gros van de foto’s roept bij mij herinneringen op. Een flink aantal te mooi om voor mezelf te houden. Die met de uit de kluiten gewassen boom is een mooie voor de laatste dag van november. De T3 is ook een verhaal op zich!  Automuseumpje begon 5,5 jaar geleden omdat veel vrienden en bekenden het een museum begonnen te noemen en dat ik er iets mee moest gaan doen. Een beetje herhaling van zetten want nu hoor ik met grote regelmaat je moet een boek gaan schrijven! Of het een boek gaat worden valt te bezien maar ga wel al die verhalen opschrijven en voorzien van de bijbehorende foto(s).  Eerdaags komt er een nieuwe pc op kantoor, want de oude zat ver over de houdbaarheidsdatum heen dus dat was ook mijn stok achter de deur om te ruimen.
Ik besef met vrijwel alle verhalen dat ze positief of met humor zijn. Echte nare verhalen heb ik niet onthouden op een enkele na, maar die zal ik ook opschrijven. De eerstvolgende op de laatste dag van deze maand stamt uit de tijd dat ik nog in bromfietsen handelde. Daar kan ik ook een boek over schr….  De Lancia Y10 is volgend jaar zomer wat wegenbelasting betreft officieel oldtimer. Dit exemplaar is zo’n vroege productie dat er Lancia op het kenteken vermeld staat maar nog voorzien van Autobianchi badges op de grill en achterklep.
Dat deze de tand des tijds zo goed heeft doorstaan is mede te danken aan het feit dat hij 15 jaar lang dienst heeft gedaan als vervoermiddel bij een vakantiehuis is Zuid Frankrijk! Er zat wat werk aan en dat was te overzien. Wouter die mij de Y10 schonk had er een berg reserveonderdelen bij, inclusief de periode correcte knipperlichten rondom. Binnenkort een hoedenplank ophalen in de kop van Noord Holland en dat combineren we dan weer met een visje eten in den Oever en familiebezoek op Texel. Naast de auto’s die ik gedoneerd heb gekregen, is er ook een flink aantal waarbij het niet alleen ging om het geld. Gert en Betty kom ik regelmatig tegen op de evenementen en het zijn ontzettend lieve mensen.  De Starlet kwam uit de erfenis van hun (schoon)zus toen deze nog geen jaar oud was en ze hadden deze 24 jaar in hun bezit. Ze gebruikten de Starlet nog nauwelijks en Gert belde mij op een maandagmorgen of ik interesse had, want ik had eens gezegd je mag mij altijd bellen als jullie hem weg willen doen.
Diverse ogenschijnlijk minder belangrijke punten zijn aangepakt, alleen door de combinatie van dat alles staat er nu een juweeltje van een auto. Als kers op de taart kreeg ik na een telefoontje met de Toyota dealer van Suilichem in Opheusden de complete uitdraai van het onderhoud op de mail en twee verse kentekenplaathouders per post. Ook een auto waar ik erg blij mee ben in de verzameling. Ik ben wat dat betreft ook altijd een Toyota man gebleven. Leuk daarom ook dat Toyota Nederland het de moeite vond om een reportage te maken over mijn drie Starlet’s waaruit deze mooie foto komt. Bestelauto’s worden niet gebouwd voor de eeuwigheid maar moeten een aantal jaren meegaan. Onze vorige serviceauto was een Nissan Urvan en in mijn beleving was dat een stokoud ding toen die vervangen werd. Ik heb het teruggerekend en in 2005 hebben we deze voor de export naar Sierra Leone verkocht. Hij was toen 14 jaar oud! Overigens gewoon vol in de reclame op de boot gezet met de belofte om foto’s te sturen, wat helaas nooit is gebeurd.  In 2005 kochten we deze Astra. Hij was 6 jaar oud en ik vond het toen in verhouding ook een oudje. Ik heb het vaker verteld, maar ik gaf er bij de Opel dealer in Schiedam slechts € 1.750,- ex btw voor, wat achteraf een koopje was! Nog een paar maanden en dan is ie 27 jaar oud, over oud gesproken dus.
Volgend jaar is volgens mij ook het laatste jaar dat ik er legaal mee van en naar huis mag rijden, want we zitten dan net in de nikszone die voor deze dan al ingaat, wat ik ergens met een schuin oog gelezen heb. Ik schuif hem dan lekker in de verzameling en tel de Astra daar ook al in. Ik zet hem privé op mijn naam en schors hem. Dan mag ik er trouwens wel mee rijden als ik 3x zoveel wegenbelasting betaal en niet zakelijk gebruik! Tot die tijd gebruik ik hem niet veel, maar wel graag. 2.000 kilometer per jaar is al veel voor mijn doen. Dat ene woord krijg ik mijn strot niet uit maar betekent ook lang met je spullen doen. De Subaru Mini Jumbo 0,8 SDX heeft 27 jaar dienst gedaan bij zijn eerste eigenaresse. Ik heb nooit contact met haar gehad maar ze zou letterlijk in een straal van hooguit 3 kilometer bij mij vandaan wonen. Ik kocht deze bij garage Blom die hem nieuw leverde in 1990. Ze hebben de moeite voor mij genomen en in hun archief een oude dealersticker gevonden die nu op de achterklep zit.  Ooit was dit het succesnummer van Subaru en werden er ruim 20.000 van in Nederland verkocht. Tekenend voor hoe een model compleet kan verdwijnen, want er zullen er nog een stuk of 30 van bestaan, als het niet minder is. Deze is een M80 met vier cilinders. Best nog een pittig autootje.
Op het moment dat ik hem kocht, waren er wel mensen die mij voor gek verklaarden maar daar heb ik toch lak aan. Nu hij er eenmaal netjes bijstaat en jaren later, is het een bijzondere en zeldzame auto geworden. Maar mocht er ooit een draaiboek worden bedacht hoe een verzameling eruit hoort te zien, dan hoop ik dat er niet één in vermeld wordt die hier op de dam staat. Ik volg toch mijn eigen kop, zoals mijn ouwe heer mij het leerde?  De blauwe Berliet containerwagen van Corgi stond geadverteerd voor € 4,- Wat doet iemand dan? € 3,- bieden!  Ik keek wat ze nog meer te koop hadden en zag dat ze drie identieke Freightliner containerwagens van het merk Shinsei hadden. Ze vroegen € 5,- voor alledrie samen! Iets werk eraan maar, dat stelt niet veel voor. Een trailer miste een asje en daar heb ik gelijk uit een bak reserveonderdelen twee andere passende onder gezet en daar zie je niks meer van. Mijn vader zou hebben gezegd "Kun je mooi van drie goede een slechte maken". Ik heb meerdere Shinsei trucks in de verzameling, dus die staan er mooi tussen. Corgi heb ik eigenlijk niet zoveel van en kan wel zeggen dat ik dat merk pas kort heb ontdekt, maar kan het zeker waarderen  De mensen hadden slechte ervaring met opsturen en een goede vriend woont in Hattem en daar gingen ze die middag fietsen. "Mogen wij het daar dan afgeven?" Bert zag ik gisteren op een evenement en hij had de miniaturen meegenomen. En zo was alles weer top geregeld!
Vorig jaar januari kwam dit pareltje tevoorschijn uit een garagebox in Leiden. Dit was 29 jaar lang de vaste plek wanneer er niet mee werd gereden en aangezien er slechts 74.229 kilometer op de teller stond, was dat dus vaak. Dat ik deze mocht overnemen ging niet zonder slag of stoot, want de zoon had eerst goed zijn huiswerk gedaan. De Sunny 1.4i Sail moest en zou goed terecht komen.  Met een omweg via het Louwman museum kwamen ze bij mij terecht en op een zondagmorgen ben ik naar Leiden gereden en vriend Iwan vanuit Roosendaal. Iwan was benaderd via Louwman en verzamelt met vriend Patrick Datsun en Nissan. Ze hadden er geen plek meer voor en de Sunny paste niet helemaal in hun collectie. Naderhand zijn er overigens wel drie aan hun wagenpark toegevoegd want zo werkt dat bij verzamelaars. Iwan is een vriend die altijd voor je klaarstaat. "Beschouw mij maar als vrijwilliger van het Automuseumpje!"  We duwden de auto naar voren en kregen hem aan de praat, ik kwam door de ballottagecommissie en mocht de Nissan overnemen. Een week later heb ik samen met tante Tonny de Nissan opgehaald. Nieuwe accu meegenomen en heerlijk genoten van de rit naar huis. Inmiddels is al het noodzakelijke gebeurd en vorige week is er bij mij voor de tweede keer een APK op gekomen. Alleen van binnen nog een keer reinigen en opnieuw in de was zetten, dan kan hij in de winter mooi in het magazijn staan naast de gele T4.
Volgend jaar ga ik mevrouw van der Nat en haar zoon bezoeken om het eindresultaat te laten zien. Meneer is inmiddels helaas overleden. Met bijna alle vorige eigenaren van de auto’s heb ik nog altijd contact en dat is fijn. Zij krijgen meestal ook als eerste een update wanneer er iets te melden valt. Overigens heb ik ze al een leuk nieuwtje verteld waar ik het de volgende keer over zal hebben, dus wordt vervolgd... |
Index
Alles
Archief
December 2025
|
RSS-feed