automuseumpjeWelkom in mijn automuseumpje! Maak in deze blog kennis met mijn collectie, de mensen en de verhalen achter de auto's. Lees over nieuwe belevenissen, aanwinsten en meer. Peter van Burik 
|
|
|
Twee auto’s op één dag gedoneerd krijgen is mij tot vorige week niet eerder overkomen, en dan ook nog van verschillende mensen. Voor nummer één staat het transport geregeld bij collega of oud collega, hoe je het noemen wilt, Jan Tinga die ik ook alweer een jaar of 30 ken.  Nummer twee werd mij vandaag keurig bij de deur afgeleverd vanuit Zaandam. Moeder en zoon kwamen met de Suzuki Baleno 1.6 GLX automaat die opa nieuw had gekocht in 1995. De Baleno heeft de familie nooit verlaten of ze hebben de Baleno nooit verlaten. Moeder heeft er tot vorige week 18 jaar lang mee gereden.
Ik kan dan zelf wel garagehouder zijn, maar daarom begrijp ik zeker hoe vergroeid je raakt met zo’n auto en dus mocht ik dit stukje historie vandaag aan de verzameling toevoegen. Nogmaals hartelijk dank voor dit juweeltje!
0 Opmerkingen
Mulder stoffeerderij komt uit een familie van stoffeerders en is al 30 jaar onze vaste adres wanneer er iets gedaan moet worden op hun vakgebied. Ik kan ze van harte aanbevelen en nee ik heb geen aandelen De Caprice van pa is één van de eerste downsize Amerikanen en daarom is deze ook maar 5.39 meter lang. Voor de europese markt werden ze geassembleerd in Antwerpen en deze is daar voorzien van een 4.1 zes in lijn motor wat een gigantisch fijne machine is.  Alle opties zitten er niet op en aan behalve de chauffeursstoel die electrisch verstelbaar is maar die je nooit gebruikt, de verstelling dan natuurlijk want waar moet je anders zitten. De spiegel aan de chauffeurszijde is van binnenuit te verstellen met een hendeltje. Wil je de bijrijderskant verstellen stap dan maar uit met je luie reet want daar zit geen hendel aan en de ramen moet je ouderwets slingeren dus omlopen is het snelst.
Stuurbekrachtiging zit er uiteraard wel op en die is dusdanig sterk bekrachtigd dat je daar in het begin echt wel aan moet wennen want ontbreekt het gevoel wat je normaal zou verwachten, en dat hoort bij een Amerikaan. Kortom, een fantastische auto die pa 47 jaar geleden al kocht van Evert Koldenhof waarmee hij zeker 60 jaar goed bevriend mee is geweest. Pa deed lang met auto’s en vriendschappen  De laatste dagen niets gepost. Ben druk met de miniaturen en een restverschijnsel van NAH is dat ik moeite heb met mijn aandacht te verspreiden op meerdere dingen. Ik heb er geen problemen mee want het is wat het is dus die hebben momenteel de aandacht wanneer ik niet aan de wandel ben en dat doe ik veel!  Verder teveel aan mijn hoofd en ook dat is iets wat je overkomt, maar dat hebben we soms allemaal. Niets is dan fijner dan lekker terug te kunnen trekken in mijn eigen kantoortje. Mijn buro is enigzins representatief voor de onrust die ik dan soms in mijn hoofd heb.  Leuke dingen staan op stapel waarover een dezer dagen meer. En nee ik ben nog steeds een zeer tevreden mens dus maak je over mij geen zorgen. Ik heb iedere dag mijn pleziertjes.  Ik heb een paar bakken met incomplete of defecte miniaturen staan, altijd makkelijk voor onderdelen. Maar kan natuurlijk ook een truckje samenstellen uit wat er voorhanden is. En dan vooral datgene wat verre van origineel is. Deze is gebouwd uit de restanten op de eerste foto.  Daar was het vandaag ideaal weer voor lekker bij de kachel op kantoor. Met een bak koffie en muziek op de achtergrond bij de dagbesteding. Oude spuitbussen staan te kust en te keur aan restanten in de lades. Kwestie van kijken welke het nog doet en of de kleur mij enigzins aanstaat. En dan liefst een hele andere kleur die niet in de buurt van origineel komt. Spiegels komen er later op want ik moet eerst inschatten hoeveel ik er moet bestellen. De Ford Transit als lading heb ik het tegenovergestelde mee gedaan, die heb ik in de bankschroef geplet want die was toch niet helemaal compleet! Van de cabine van het blauwe chassis en het chassis van een van de groene Mercedes cabines heb ik het eerste exemplaar gebouwd. Dit is nummer drie in rij maar van de eerste twee geen foto’s gemaakt van voor en na. Nummer vier en vijf zijn voor morgen en ik richt mij voorlopig alleen op de Siku’s.
Van de Opel Commodore had ik diverse fragmenten liggen en dit was genoeg om er een compleet filmpje van te maken. Ook deze is gelukt zonder enige hulp van anderen, zolang je maar een tripod en zuignap hebt kom je een aardig eind met je camera. Het monteren doe ik met Movavi achter de PC. Sinds ik zelf met filmen bezig ben begrijp ik waarom Jay Leno altijd in zijn denim outfit loopt want het hoeft niet perse allemaal op dezelfde dag gefilmd zijn en dan is het toch wel handig dat je niet het ene moment een rode trui aan hebt en een ander moment een zwart t shirt. Op YouTube staat veel waar je van kunt leren. Ze ouwehoeren mij alleen net teveel dat het cinematic zus en cinematic zo moet. Ik ben ik en geen Steven Spielberg! Bij Waterleidingbedrijf Midden Nederland uit Utrecht reden de meteropnemers met Toyota Starlet. Dit was destijds echt een sucesnummer en werden massaal verkocht. In die jaren kon je vrijwel iedere personenauto nieuw bestellen als grijs kenteken en dat hadden ze bij WMN ook gedaan.  Sommige auto’s waren af fabriek al bestelauto. Mijn Renault 5 bestel is hier een goed voorbeeld van en die zal ik binnenkort weer eens onder de aandacht brengen. De Starlet is door Louwman naar een carrosseriebouwer gebracht die de achterbank verwijderde, vloer vlak maakte d.m.v. een houten plaat en een halfhoog tussenschot monteerde. Ook moesten beide zijramen eruit en daar kwam een plaat voor in de plaats om de laadruimte te blinderen. Aan de rechterzijde is in het verleden opnieuw een ruit gemonteerd. Deze laat ik opnieuw blinderen en de platen in de kleur van de auto spuiten. Beetje geschiedsvervalsing maar heb die donkere platen altijd foeilelijk gevonden!
Deze VL-03-XD is een van de laatste twee nog bestaande in besteluitvoering met de 1.3i op benzine voor zover ik het heb kunnen uitzoeken in Nederland. De foto is uit 2018 bij binnenkomst en in de tussentijd is er veel aan gebeurd maar lang niet klaar. De aftermarket wieldoppen zijn vrijwel gelijk in de container beland en de velgen zijn gepoedercoat. Interieur is klaar en APK laswerk is gedaan. Veel benodigde onderdelen liggen hier al op de plank. Ze staan bij mij mooi droog en ik heb de tijd. Loop hier uiteindelijk maar alleen en blij wanneer ik hulp krijg van vrienden die druk zijn.  Toen ik richting Lekkerkerk reed, wist ik al één en ander over de Scorpio, behalve de kleur en maakte een klein vreugdesprongetje op het moment dat er een witte voor mijn neus stond met ongespoten bumpers en spiegels. Wat een plaatje!  Eén van de details waar ik gek op ben of beter gezegd twee details, zijn de nummerplaathouder en sticker op de achterruit. In dit geval van Schakel uit Schoonhoven en nee, het is echt een automaat! Zie het in dit geval als tijdsdocument, want Schakel valt inmiddels onder een grote speler en de naam is verdwenen. "Pa ging zelfs voor lucht in de banden naar Schakel", vertelde zijn dochter. De zoon vertelde dat vader soms de hele dag op zijn Ford stond te poetsen. "Pa, je poetst nog een keer door de lak heen en dat ding glimt al zo!"  Voor het nieuwe seizoen is de eerste inschrijving een feit en we gaan dan met de Scorpio. Eerdaags de beurt en APK organiseren, zodat we ook met deze op pad kunnen. Moeder vindt het altijd jammer dat we niet met ons drieën op pad kunnen en daar heb ik zeker rekening mee gehouden bij de aanschaf. In deze zitten zowel moeder als tante Tonny goed en ook in- en uitstappen mag geen problemen geven. Een deken heb ik al voor haar in de auto gelegd, want dat vindt ze prettig.
Het begint bij mij altijd eerst met het verhaal waar een auto aan vast hangt. De een koopt of leaset een nieuwe auto, rijdt er een paar jaar mee en heeft dan weer een verse. De echte King Bokko roept dan bovendien met regelmaat: "Dat ding was helemaal op!"  Anderen kopen van hun zuurverdiende centjes een auto, doen hem nooit meer weg en het wordt de laatste tot ze stoppen met autorijden of tot hun dood. Dat zijn de auto’s waar ik gek op ben zoals bijvoorbeeld deze Corsa. Meneer heeft er in 30 jaar tijd 131.000 kilometer mee gereden
Afgelopen najaar mocht ik hem ophalen in den Bosch van de nabestaanden. Meneer was overleden. Aankomend voorjaar gaat een vriend helpen om deze Corsa het zondagse pak weer aan te trekken en dan staat er een ontzettend leuke auto die bovendien nog een fantastisch rijdt! Het zijn bij mij bijna altijd de auto’s waar geen hond naar omkijkt, hooguit de katten die er tegenaan piessen terwijl ze destijds bij bosjes verkocht werden en langzaam uit het straatbeeld verdwijnen.  Dank voor de vele positieve reacties in het afgelopen jaar, aan de mensen die er dit jaar weer voor mij waren met hulp gezelligheid en donaties! Ben er altijd dankbaar voor en besef mij heel goed hoe bijzonder gunnen is en dat het mij mag overkomen. Ik geniet!
Minimaal een keer per maand vertel ik iets over de miniaturen. Ditmaal heel simpel. Een Kever die wat kleur betreft aardig in de buurt van de mijne komt. Alleen heeft de echte geen kerstboom op het dak! Ik kreeg deze net als de Amsterdamse huisjes van tante Tonny. De ANWBB Besteleend is natuurlijk verplichte kost dus ook daar staan er twee van in de verzameling. We hebben tien jaar een huis gehad in de Eifel en daar vertelde ik aan de buurman over de Opel Commodore. Hij stond op en liep zonder iets te zeggen naar de deur uit en kwam terug met het kleine miniatuurtje wat precies de juiste kleur heeft en gaf deze aan mij. En vriend Henri die de foto een klein beetje heeft bewerkt, shopte mij er pal tussenin met een kerstmuts op de kop. Henri onderhoudt voor mij trouwens de website Automuseumpje en is momenteel druk bezig deze up to date te maken, geheel belangeloos! Meer kerst hoeft het voor mij niet te worden, heb er niet veel mee. Vrede op aard en de dag erna slaan we elkaar de hersens weer in. En genieten doe ik iedere dag. Kijk goed naar elkaar om! Waar vind je ze toch allemaal, vraagt men mij geregeld. Van de auto’s die de laatste drie jaar in de collectie zijn toegevoegd zijn dat er slechts 2 op een totaal van 17! Het is hard gegaan de laatste jaren maar ze werden mij allemaal gegund en komen op mijn pad. Ze vinden mij dus! Alleen de Fiat Cinquecento uit Den Haag ben ik zelf achteraan gegaan en de Opel Astra Stationcar met 42.000 kilometer stond op Autoweek liefhebber gezocht en toen voelde ik mij aangesproken.  Eén van de eerdere auto’s waar ik heel bewust naar heb gezocht, was de Toyota Starlet P7 uit 1987. Deze zocht en vond ik op Marktplaats. De man woonde in Leiden en ging werken in Groningen en de kachelradiateur was lek plus wat kleine werkzaamheden voor de APK. Tel daar een 1.0 met 4 bak bij op en een jonge leeftijd van de eigenaar. Allemaal redenen om afscheid te nemen van de Starlet die zijn oma nieuw had gekocht en hij had geërfd. Een oud linnen rijbewijs van oma heb ik ergens liggen en uit mijn hoofd was haar geboortejaar rond 1914
In 2017 kon je nog een verder goedrijdende nette Starlet vinden voor weinig geld. Deze kocht ik voor €350,- op een woensdagmorgen ongezien aan de telefoon en sprak af hem om zaterdag op te halen. Ik kreeg gelijk na het telefoontje van Marktplaats een pingeltje dat het object waar ik interesse in had getoond gereserveerd was. Toen we die zaterdag samen naar het postkantoor reden vroeg ik waarom hij zo overtuigd was om zonder aanbetaling te reserveren. "U was de enige die vroeg om mijn telefoonnummer of om zelf even te bellen. De rest was allemaal bieden of berichtje 'wat moet je ervoor hebben'. En na al die jaren geniet ik nog altijd van iedere kilometer die ik met deze rijd. Ik had er al iets over verteld maar begin vorige maand kreeg ik de kans om deze tijdcapsule te kopen. In november 1985 kocht meneer een Ford Scorpio 2.0 GL automaat en heeft er 60.390 kilometer mee gereden, de laatste 20 jaar nauwelijks. Sterker nog, sinds 2017 is de Scorpio geschorst. Mevrouw is 10 jaar geleden overleden en meneer 3,5 jaar geleden een dag voor zijn 94e verjaardag.  "Vader en moeder waren dol op deze auto en wij als broer en zus hebben gezegd, er kan wat dan ook gebeuren maar zolang ze leven blijft de Ford hier". Ze zochten een liefhebber voor de auto en deze mocht onder geen beding in de handel terecht komen, "want dat kunnen we zelf ook wel! We zoeken iemand die de auto waardeert". Via een bevriende zakenrelatie vonden ze mij want laten we eerlijk zijn, als je niet wilt dat hij de handel inkomt, dan is een autohandelaar uit Apeldoorn de meest veilige optie.  Vriend Ron die een half uurtje bij de familie vandaan woont bood geheel belangeloos aan om het transport naar Apeldoorn voor zijn rekening te nemen en dat heeft hij straks gedaan, waarvoor nogmaals ontzettend bedankt.
Broer en zus hebben vandaag een slechte dag gehad maar ook weer een goede want ze waren blij dat vaders auto goed terecht is gekomen! En wat ben ik er blij mee, deze is als nieuw! Van deze uitvoering staan er slechts een stuk of 5-6 geregistreerd waarvan dit de oudste is. Deze auto is werkelijk uniek!  De auto’s in de Romneyloods heb ik netjes gerangschikt. Er kan nog één naast staan in deze rij. Hier staan ze allemaal mooi droog onder dak.
De Opel Commodore GS Coupé blijft toch een van de meest bijzondere voor mijzelf maar ook voor anderen. Vanaf nieuw altijd gebleven en ik kreeg hem op mijn 18e verjaardag van pa omdat ik nooit had gerookt, wat ik overigens net als alcohol drinken nog steeds niet doe.  35 jaar heeft de Commodore stilgestaan en daarom staat er slechts iets van 86.000 kilometer op de teller. Op evenementen heb je altijd veel bekijks en aanspraak en wanneer je aan het rijden bent hoor je veel gonzen “kijk een Commodore GS.” Dus veel mensen weten precies wat het is!
De foto is genomen door Christiaan Spaan tijdens de oldtimerdag in Alphen aan den Rijn, waar ik met een goede vriendin was. Afgelopen seizoen heb ik 30 evenementen gedaan. Inschrijven is voor mij een stok achter de deur om te gaan en ik ben altijd blij als ik geweest ben. Wat mijn favoriet is, dat is een vraag die geregeld voorbij komt. Uiteraard zijn dat er veel meerl, maar de Lexus is toch wel één van de eerste die mij dan te binnen schiet. Deze staat voor een onbezorgde en gezonde tijd met ontelbare mooie herinneringen. Veel samen met moeder, want die heeft er ontelbare kilometers naast gezeten. Vader uiteraard ook, maar aanzienlijk minder.  Zelf heb ik er 680.000 kilometer mee gereden en eens uitgerekend, ik zou een jaar van mijn leven achter het stuur hebben gezeten. Dag en nacht wel te verstaan! Sinds 2017 staat de teller op 758.000 kilometer, want zolang staat deze alweer geschorst. Iedere keer neem ik mij voor eerst de LS aan te pakken en steeds komt er weer iets moois op mijn pad. Luxe probleem dus!
 Uiteraard beschikt Automuseumpje over een eigen winterdienst en zijn wij er na een dagje proefdraaien helemaal klaar mee!  De afgelopen maanden veel nieuwe Facebookvolgers erbij gekomen en daar ben ik ontzettend wijs mee. Gelijk hiermee neemt de vraag toe of automuseumpje te bezoeken is en daar zie ik negen van de tien keer als een berg tegenop. Die tiende keer zijn vaak de mensen die mij kennen.  In het verleden heb ik twee keer een beroerte gehad en heb daardoor moeite met inzicht en planning, lees: de dingen ondernemen vreten bij mij energie. Je hoeft echt geen medelijden met mij te hebben want ik ben een tevreden mens, maar weet graag hoe mijn dag verloopt en heb graag niet teveel aan de kop zonder enige verplichtingen.
Automuseumpje daar blijf ik lekker bezig mee en geniet ik enorm van, het doet mij goed dat er zovelen meegenieten en fijne reacties krijg. Dank daarvoor!  Anderhalf jaar geleden kreeg ik deze leuke mail vanuit Nissan Nederland:
Beste heer Burik, Sinds enige tijd volg ik met veel plezier uw website en Facebook-pagina, om mee te genieten van de passie voor de auto’s en de daarbij behorende verhalen. Mijn aandacht werd al helemaal aangejaagd toen ik u vorige week een bericht zag plaatsen over een Nissan Sunny 1.4 E, destijds nieuw geleverd door voormalig Nissan Dealer Auto Heemskerk. Vanuit mijn functie, ik ben operationeel verantwoordelijk voor alle After Sales zaken van Nissan in Nederland, kon ik niet anders dan u hartelijk danken voor het ‘redden’ van de Sunny. Ontzettend leuk om zo’n originele auto terug te zien. Mocht ik, namens Nissan, u ooit kunnen helpen aan onderdelen voor de auto, of verdere informatie, mail mij gerust. Het zal u verbazen hoeveel zaken wij nog hebben liggen in ons centrale magazijn, en vanzelfsprekend staan wij in goed contact met onze dealers die soms ook nog in het bezit zijn van het een en ander. Nogmaals dank voor uw werk, geniet van de prachtige hobby, fijne dag, Met vriendelijke groet, Kind Regards, Cordialement, 敬具 Toch leuk als het ook vanaf die kant gewaardeerd wordt, en ik heb toestemming om dit te delen De Scorpio 2.9 V6 automaat blijft een dijk van een auto! Rijden wil ik er nog steeds mee vanwege lang stilstaan waar uitgerekend deze gevoelig voor is en de rest geen biet om geeft.  De Lexus LS400 is de fijnste maar die heeft nieuw ook 3x zoveel gekost dus dat is begrijpelijk en dan is dit een hele goede tweede. 200.000,- gulden tegen +/- 66000,- Beiden erg geliefd in de banger race waar vooral de Scorpio massaal ten prooi aan valt. Zie nog maar eens een nette te vinden want die kom je bijna nooit meer tegen!
 De oudjes van mijn vader waar de collectie mee begonnen is. De Opel Commodore en Besteleend zijn 56 jaar in ons bezit. De Jeep 51 jaar en de Chevrolet Caprice Classic Landau coupe slechts 46 jaar, dus die is net binnen zou je kunnen zeggen.
 Matchbox Super Kings K-44 Ford Transcontinental bruggenlegger. Jaar van uitgifte/productie 1981. Ook deze werd mij gegund. Vroeger speelde ik zelf veel met Matchbox en droomde ik van zoiets moois en bijzonders. Na een hele lange tijd heb ik het monteren van filmpjes weer opgepakt. Deze met de Subaru Mini Jumbo is als eerste klaar. Ik heb het allemaal eigenhandig gedaan zonder enige hulp en mag volgens mij niet klagen. En voorlopig heb ik het toch mooi weer geflikt hier op de dagbesteding! Deze maand is het precies 40 jaar geleden dat ik mijn rijbewijs heb gehaald en in al die jaren heb ik ongeveer 1.800.000 kilometer gereden. Dit is makkelijk na te gaan want ik heb in al die jaren maar 5 dagelijkse auto’s gehad, twee autotransporters en de huidige Astra serviceauto. Uiteraard een zuinige schatting, want alle auto’s waarin ik heb gereden voor de handel tel ik niet te serieus en is niet te bekijken.  Om dit in een perspectief te zetten: een maand eerder was er een meneer onder de rook van Rotterdam die een nieuwe auto kocht en reed daar tot 3 jaar terug 60.300 kilometer mee. Meneer overleed een dag voordat hij 94 zou zijn geworden. Hij en zijn vrouw die tien jaar eerder overleed hebben deze auto altijd gekoesterd. De kinderen vonden het nu tijd dat de auto naar een liefhebber zou gaan en mag onder geen beding de handel in gaan. Wat is dan de meest logische manier? Juist! Verkoop hem aan een handelaar uit Apeldoorn.
Een goede vriend die halverwege woont en waar ik op de terugweg voor een kop koffie en een praatje kwam, bood mij aan om hem belangeloos te brengen op de autoambulance en daar heb ik dankbaar op gereageerd Er bestaan er nog maar 7 van in automaat en dit is de oudste. Zodra deze tijdcapsule binnen is vertel ik meer maar het is bij voorbaat een topstuk in de verzameling! En nee, het is niet de Nissan Cherry bestel waar ik van 1986 tot 1990 mee heb gereden en die destijds al een zeldzaamheid was.  Vorige week dinsdag mocht ik weer een auto ophalen. Mevrouw had deze Nissan Micra 1.3 uit 1994 in 2009 van haar man als verjaardagscadeau gekregen in de wetenschap dat hij snel zou komen te overlijden. Ze was dan ook erg verdrietig dat we haar auto op kwamen halen. Ik heb verteld dat dat helemaal niet raar was en ik het volkomen begreep. Het was maar een paar kilometer naar huis en je voelt aan alles dat er de laatste jaren nauwelijks mee gereden is. Hier staat hij mooi droog binnen. Weliswaar zolang onder de loods omdat het even vol is en ik meer ruimte moet en kan vrijmaken, maar ook dat komt goed. Ook met deze Micra ben ik weer blij.
 De Polo Steilheck gaat inmiddels richting de 10 jaar dat ik deze in bezit heb. Gekocht van de tweede eigenaar die hem 25 jaar heeft gehad. Deze restauratie is verder gegaan dan het oorspronkelijke plan, ik hou niet van half werk! De ene stoel wel opnieuw stofferen en de ander niet is geen gezicht, nou doe de achterbank dan ook maar! En zo blijf je aan de gang. In mijn beleving waren er best wat tegenslagen maar ruim twee jaar later was hij klaar wat eigenlijk best vlot ging.
Geen dikke G lader, GTI of wat dan ook maar een 1050cc zonder poespas. |
Index
Alles
Archief
Januari 2026
|
RSS-feed