automuseumpjeWelkom in mijn automuseumpje! Maak in deze blog kennis met mijn collectie, de mensen en de verhalen achter de auto's. Lees over nieuwe belevenissen, aanwinsten en meer. Peter van Burik 
|
|
 Toen ik richting Lekkerkerk reed, wist ik al één en ander over de Scorpio, behalve de kleur en maakte een klein vreugdesprongetje op het moment dat er een witte voor mijn neus stond met ongespoten bumpers en spiegels. Wat een plaatje!  Eén van de details waar ik gek op ben of beter gezegd twee details, zijn de nummerplaathouder en sticker op de achterruit. In dit geval van Schakel uit Schoonhoven en nee, het is echt een automaat! Zie het in dit geval als tijdsdocument, want Schakel valt inmiddels onder een grote speler en de naam is verdwenen. "Pa ging zelfs voor lucht in de banden naar Schakel", vertelde zijn dochter. De zoon vertelde dat vader soms de hele dag op zijn Ford stond te poetsen. "Pa, je poetst nog een keer door de lak heen en dat ding glimt al zo!"  Voor het nieuwe seizoen is de eerste inschrijving een feit en we gaan dan met de Scorpio. Eerdaags de beurt en APK organiseren, zodat we ook met deze op pad kunnen. Moeder vindt het altijd jammer dat we niet met ons drieën op pad kunnen en daar heb ik zeker rekening mee gehouden bij de aanschaf. In deze zitten zowel moeder als tante Tonny goed en ook in- en uitstappen mag geen problemen geven. Een deken heb ik al voor haar in de auto gelegd, want dat vindt ze prettig.
0 Opmerkingen
Ik had er al iets over verteld maar begin vorige maand kreeg ik de kans om deze tijdcapsule te kopen. In november 1985 kocht meneer een Ford Scorpio 2.0 GL automaat en heeft er 60.390 kilometer mee gereden, de laatste 20 jaar nauwelijks. Sterker nog, sinds 2017 is de Scorpio geschorst. Mevrouw is 10 jaar geleden overleden en meneer 3,5 jaar geleden een dag voor zijn 94e verjaardag.  "Vader en moeder waren dol op deze auto en wij als broer en zus hebben gezegd, er kan wat dan ook gebeuren maar zolang ze leven blijft de Ford hier". Ze zochten een liefhebber voor de auto en deze mocht onder geen beding in de handel terecht komen, "want dat kunnen we zelf ook wel! We zoeken iemand die de auto waardeert". Via een bevriende zakenrelatie vonden ze mij want laten we eerlijk zijn, als je niet wilt dat hij de handel inkomt, dan is een autohandelaar uit Apeldoorn de meest veilige optie.  Vriend Ron die een half uurtje bij de familie vandaan woont bood geheel belangeloos aan om het transport naar Apeldoorn voor zijn rekening te nemen en dat heeft hij straks gedaan, waarvoor nogmaals ontzettend bedankt.
Broer en zus hebben vandaag een slechte dag gehad maar ook weer een goede want ze waren blij dat vaders auto goed terecht is gekomen! En wat ben ik er blij mee, deze is als nieuw! Van deze uitvoering staan er slechts een stuk of 5-6 geregistreerd waarvan dit de oudste is. Deze auto is werkelijk uniek! De Scorpio 2.9 V6 automaat blijft een dijk van een auto! Rijden wil ik er nog steeds mee vanwege lang stilstaan waar uitgerekend deze gevoelig voor is en de rest geen biet om geeft.  De Lexus LS400 is de fijnste maar die heeft nieuw ook 3x zoveel gekost dus dat is begrijpelijk en dan is dit een hele goede tweede. 200.000,- gulden tegen +/- 66000,- Beiden erg geliefd in de banger race waar vooral de Scorpio massaal ten prooi aan valt. Zie nog maar eens een nette te vinden want die kom je bijna nooit meer tegen!
Mart, een beer van een kerel kende ik van fysio en daar kwamen we aan de praat over auto’s. Mart was zo groot dat zijn stoelslede was verlengd in de Scorpio. Ik zal er wel een keer een foto van maken maar als ik er zelf in zit met de stoel in de achterste stand, moet ik met gestrekte armen het stuur pakken en volgens mij zelfs nog iets voorover bukken. Zo groot dus!  Pakweg een jaar later vroeg hij mij of ik zijn Scorpio over wou nemen wanneer hij niet meer auto kon of mocht rijden. Mijn kaartje heeft hij lange tijd in de knip gehad, maar op een avond in november 2018 werd ik door Mart gebeld en twee dagen daarna ben ik bij hem geweest in zijn verzorgingsappartement. Een breekbare oude reus die zijn dag niet had. Hij wist donders goed dat de Scorpio’s massaal in de bangerrace verdwenen en dat die van hem slechts 92.000 op de teller had staan, maakte het geen uitzondering. Dus zocht Mart een liefhebber en die had hij in mij gevonden. Hij is nog een keer komen kijken of ik hem niet stiekem verkocht had en in 2019 overleed hij op 83 jarige leeftijd.
'Karakteristiek' zal ik de omschrijving noemen hoe men destijds dacht over het uiterlijk en vanwege het enorme succes wat hiermee samenhing, trok Ford na drie jaar de stekker eruit. Er staat er nog één in de koninklijke stallen van paleis het Loo en politici als premier Kok reden ermee. Van de 2.9 GLX V6 automaat staan er bij mijn weten nog maar tien geregistreerd in Nederland. Het bijzondere van de mijne is dat ik pas de derde eigenaar ben en samen met de twee vorige Apeldoorner ben. Wat eigenaren betreft dus nooit Apeldoorn uit geweest terwijl je dit soort auto’s met lage kilometers meestal alleen kan vinden in het buitenland! De Scorpio van Mart, je vindt hem mooi of je vindt hem lelijk! Ik had er destijds ook geen poster van aan de muur hangen. Veel mensen klagen nu en klaagden vroeger dat auto’s allemaal op elkaar lijken en zien ze er net wat anders uit dan klagen ze weer dat het nergens op lijkt, kortom het is nooit goed of het deugt niet  Mart wou graag dat de Scorpio bij een liefhebber terecht zou komen omdat ook hij wist dat deze anders gegarandeerd in de bangerrace terecht zou komen. Inmiddels is deze al langer in mijn bezit dan dat Mart hem heeft gehad.
Het blijft toch bijzonder een auto als deze met een dikke V6 automaat, 30 jaar oud met pas 100.000 kilometmer en derde eigenaar. Bovendien, wat eigenaren betreft is deze altijd in Apeldoorn gebleven. Echte Apeldoornse autoliefhebbers vertellen mij soms nog dat er jarenlang een voor het oude politieburo stond. Nou dat was deze, want Mart woonde in de verzorgingsflat daar tegenover.  De Scorpio 2.9 V6 automaat van Mart, een unieke auto! In mei wordt deze 30 jaar oud en heeft slechts 101.035 kilometer gereden. Geen import, ik ben pas de derde eigenaar en de vorige twee eigenaren kwamen ook uit Apeldoorn. Ik moet er weer mee gaan rijden en kilometers maken want ruim een jaar stilstand knappen ze niet van op. Overigens geen straf want deze rijd geweldig en een van de twee Kenwood klapradio’s zit nu in deze en dat is beter dan op de plank.
Waar vind je ze nog behalve ergens op een grasveld rondjes rijdend tot ze op zijn!  De Starlet Blue een tijdje terug weer geschorst. Ik heb er een paar evenementen mee gereden en ook gebruikt als dagelijks vervoer als ik daar zin aan had want daar zijn ze natuurlijk ook geschikt voor. Sterker nog daar zijn ze voor gemaakt! Het is een fantastische auto en vergeleken met de Starlet P7 best volwassen.
De Subaru Mini Jumbo heeft afgelopen seizoen ook zijn diensten bewezen maar daar heb ik uitsluitend evenementen mee gedaan. Met beide auto’s ben ik in die periode druk in de weer geweest om filmpjes te maken en ben ze nu iedere keer stukje bij beetje aan het afmonteren. Ben het er nog niet over uit of ze naar mijn zin zijn of worden maar dat zien we dan wel weer. Aankomend seizoen ben ik van plan om de Ford Fiesta van Texel, de Scorpio van Mart en de Nissan Sunny uit de schorsing te halen en in de verzekering. Al draaien ze maar een paar maanden weer even mee. Met de Sunny staan trouwens leuke dingen mee te gebeuren maar daar bericht ik later over als het zover is. De Lancia Y10 is voor 95% klaar en daar hoef ik volgende maand de schorsing niet meer voor te verlengen. Brief van de belastingdienst valt dan vanzelf op de deurmat voor de overgangsregeling en een appje naar de verzekeringsman is zo gedaan. Soms is de hobby net werk met zoveel auto’s maar ik doe het zelf en vermaak mij er prima mee, zou ook niet anders willen want ik ben mijn hele leven met auto’s in de weer geweest. Bovendien heb ik de luxe dat ik ze binnen kwijt kan en dat besef heb ik iedere dag als ik hier thuis ben.  De Ford Scorpio 2.9 V6 automaat van Mart heb ik inmiddels ook alweer bijna 6 jaar, net zolang als hij hem heeft gehad. Vorig seizoen zette ik de 100.000 op de teller en dat is bar weinig voor een 29 jaar oude auto. Ik kocht hem met 92.787km. Nieuw is de Ford geleverd en altijd onderhouden door dealer Jurrius in Dieren die inmiddels ook al niet meer bestaan.
Mart kende ik van de fysio letterlijk om de hoek en overleed in 2019. De eerste eigenaar was Karreman en zijn dierenspeciaalzaak in Apeldoorn bestaat nog steeds. Voor een auto als deze is het al bijzonder genoeg dat het geen import is, laat staan slechts twee voorgaande eigenaren heeft gehad en wat dat betreft nooit Apeldoorn heeft verlaten. Mart verkocht mij de auto omdat hij wou dat deze goed terecht kwam en ik doe mijn best. De airco doet het inmiddels weer en ook de centrale vergrendeling werkt. Wat laswerk was gelijk al gedaan en nog diverse kleine reparaties en wat onderhoud. Volgend jaar maar weer eens van genieten! Mart zou tevreden zijn geweest  Ik blijf erbij dat de auto’s mij vinden en niet andersom! Vandaag 5 jaar geleden haalde ik de Ford Scorpio 2.9 V6 GLX automaat op. 1995 met slechts 92.000 gedocumenteerde kilometers. Ik kende Mart van de fysio waar we beiden kwamen. Een enorme oude reus van 2 meter+ Hij had mij een paar jaar daarvoor gevraagd of ik zijn auto wou overnemen als hij ging stoppen met autorijden. Autoliefhebbers komen altijd met elkaar aan de praat en zodoende wist hij van mijn verzameling. Het moment kwam vreselijk ongelukkig uit want ik had net twee weken daarvoor de Starlet op grijs kenteken gekocht, en bovendien lag ik met mijn arbeids-ongeschiktheidsverzekering in de clinch. Ik ging naar zijn verzorgingsflatje omdat ik hem niet aan de telefoon wou afwijzen. Toch ergens in het gesprek ja gezegd waar het nee had moeten zijn en tot de dag van vandaag geen moment spijt van gehad.  Vorig jaar stond ik bij het APK station en waren ze de Scorpio aan het keuren. Omdat hij geschorst was reed ik op de groene platen en er stonden een paar handelaren omheen. Mooie aparte auto, die heb je natuurlijk uit Duitsland gehaald want dit vind je niet meer in Nederland. Nou om de waarheid te zeggen, de vorige twee eigenaren kwamen ook uit Apeldoorn! Zover ik het kan bekijken zijn er van dit exacte type nog maar 10 overgebleven en ben er in al die jaren nooit een tegengekomen in het wild; ook op evenementen zijn ze zeldzaam.
 Het evenementenseizoen ligt achter ons. Ik heb er met volle teugen van genoten. Deze drie zijn weer geschorst en uit de verzekering gehaald.
Vooral voor de Scorpio was het goed om er weer eens flink mee te rijden na 4 jaar stilstand. De eerste keer tanken was het ergens rond de 1 op 7 en woensdag afgetankt met 1 op 9,5 als resultaat, en dat is niet verkeerd voor een 2.9 V6 automaat. Maar ik ben ook een rustige chauffeur. "Hard rijden is geen kunst, de boel heel houden wel", zei mijn vader altijd.  "Hoe oud is die oldtimer van jou?". Die vraag werd mij gisteren zeer laatdunkend gesteld over de Scorpio die ik bij me had. De man reed mee met een oude baas in een begin jaren '60 Opel. "1995", was mijn korte antwoord en dacht bij mezelf, dit is een oldtimerevenement en geen wedstrijdje ver pissen. Ik ga daar verder geen energie aan verspillen en heb een geweldige dag gehad. Laat iedereen in zijn waarde, ik word er niet warm of koud van.
 Wat vaker filmpjes maken en monteren is vooral een kwestie van de juiste spullen hebben. Als verlaat verjaardagskado van mijn grote broer Bert kreeg ik een tripod/selfiestick. Hierin verwerkt zit een afstandsbediening waar ik geen verwachtingen van had maar warempel, het werkt perfect en dat is dan weer mooi meegenomen.  Met de Scorpio ben ik woensdag naar Neede geweest voor een avondrit. Afgelopen zondag met de Cinquecento naar Wijchen geweest. De Starlet staat voor morgen klaar voor een rit in de Betuwe en zondag met de Polo naar Heino, nee niet die zanger! Met de Polo ben ik in maart naar een evenement geweest en die heeft verder het hele seizoen stilgestaan. Twee keer starten en hij liep! Druk als een klein baasje maar een welkome afleiding.
De Ford Scorpio V6 automaat is alweer 5 jaar in mijn bezit, waarvan de laatste 4 geschorst. Het werd tijd om ervan te genieten, dus vorige week heb ik hem uit het magazijn gehaald en inmiddels aan een mooie oldtimerdag meegedaan.  4 jaar geleden was dit mijn nieuwste aanwinst en bleef dit totdat er afgelopen zomer een viertal aan de collectie werden toegevoegd. Het bericht deel ik eerder op mijn privé Facebook en is te mooi om hier niet te delen, inclusief een latere aanvulling op het verhaal. De Scorpio is er nog steeds maar het is niet meer de laatste aanwinst voor de duidelijkheid. Mart is helaas in 2019 overleden.  Mart, een reus van een kerel. 82 jaar oud, ruim 2 meter groot en ik schat zijn gewicht rond de 190 kilo. Niet dik, maar gewoon groot! Een paar jaar geleden kwam ik met hem in gesprek over auto’s. Onze wederzijdse liefhebberij. Hij had een Ford Scorpio V6 uit 1995. 2 jaar geleden kwam hij op mij af en vroeg: "Als ik niet meer mag auto rijden, heb jij dan interesse in mijn Scorpio?" "Eh, ja. Laat het maar weten", antwoordde ik.  Afgelopen maandag belde Mart mij op. De tijd was daar. Hij stopte met autorijden. Woensdagmiddag ben ik naar zijn verzorgingsflat gereden en heb een paar uur met hem zitten kletsen. Een grote vent die heel klein werd. "Ik heb er slapeloze nachten van gehad vertelde hij mij, maar dat zal je wel niet geloven". Ja hoor, kan ik mij heel goed indenken. Zijn dochter sprak later ik buiten nog. "Hij heeft gehuild voordat hij jou had gesproken".  Ik zal zuinig op je auto zijn Mart. Bedankt dat ik jou auto mocht kopen, ook al kon je niet meer ongelegen bellen. Ik ben momenteel met 4 auto’s tegelijk bezig. Ik pik Mart eerdaags op en dan maken wij samen nog een mooie rit. Zijn nummer staat in mijn telefoon. Volgend jaar met mooi weer haal ik hem weer eens uit zijn flatje. Het ga je goed.  Op een zonnige voorjaarsdag in 2019 stond er ineens een oude reus van een kerel bij ma achter op de stoep met een extra large scootmobiel. Ik was met de oprijtruck op tournee. Ma deed de achterdeur open en zei tegen hem: "U bent Mart!" "Hoe weet u dat?", vroeg hij. "Omdat u aan de omschrijving voldoet die Peter gaf". "Peter heeft de Scorpio zeker verkocht?". "Nee hoor, kom maar mee naar de werkplaats. Als Peter zegt dat hij uw Ford niet verkoopt, dan hoeft u zich daar geen zorgen om te maken".  Mart was gerustgesteld en heeft nog gezellig koffie gedronken en gewacht tot ik thuis was. Later dat jaar is Mart overleden en het ritje wat ik nog met hem zou doen is er helaas nooit meer van gekomen. Hij was al te slecht op dat moment, en ik had geen flauw idee hoe ik zo’n brok beton moest verplaatsen.  Ook een reportage waar ik hem heel graag mee had willen verrassen ligt nog altijd op de plank. Ik heb wel af en toe contact met zijn dochter, die onlangs op Instagram ook reageerde "Oh heb je hem nog?" Die moet ook maar eens met ma gaan praten.  Vorige week een APK marathon gehad zoals vriend Iwan dit zo mooi noemt. Eerst de Subaru weggebracht en terug naar huis gelopen. Twee keer omgewisseld en toen de Polo als laatste klaar was, ben ik weer naar het APK station gewandeld.  Alledrie zonder op of aanmerkingen goed bevonden! De Scorpio is geschorst dus die hoef ik niet te laten keuren, maar ik vind het een prettige gedachte dat ik deze op ieder moment uit de schorsing kan halen en mijn verzekeringsman een appje kan sturen.  Einde van de maand laat ik de Renault 5 en de Lexus keuren, dan kunnen ze de volgende keer mee in deze marathon. Ook de Lexus is geschorst en om dezelfde reden gekeurd, alleen is deze vervaldatum eind november en dat is geen handige datum.
 Soms heb ik het idee dat een auto mij vindt in plaats van andersom!
Dat gevoel heb ik ook bij de '95-er Ford Scorpio V6 automaat. Dit model wordt ook wel de 'frogeye' genoemd vanwege zijn karakteristieke voorfront en dan heb ik het heel vriendelijk gezegd! Destijds vond ik ze zelfs zo lelijk dat ik de man of vrouw achter het stuur wel uit heb zitten lachen. Daarentegen heb ik het model hiervoor altijd een nietszeggend model gevonden, en dan vooral in de hatchbackversie. Zelf zou ik er nooit naar hebben gezocht, maar ben er erg tevreden mee dat hij in mijn verzameling terecht is gekomen. De oude baas die deze Scorpio 6 jaar in bezit had vroeg of ik hem over wou nemen als de tijd daar was dat hij geen auto meer mocht rijden. Hij heeft een jaar of 2 met mijn visitekaartje in de knip gelopen  Uitbreiding van het museumgedeelte. Tijdelijke opstelling, er komen er nog twee bij en dan staat alles op zijn plek. Een aantal mensen ben ik heel veel dank verschuldigd voor hun hulp. Alleen ben je nergens.  Overigens was dit gedeelte al ingericht door mijn opa om de privé auto’s in te zetten. De afscheiding zal uit de jaren '50 stammen en misschien nog wel ouder. Dus uit sentimenteel oogpunt zal ik die nooit verwijderen.   Toen ik in 2018 de Scorpio van Mart kocht, had deze na de laatste APK slechts 22 kilometer gereden. Vandaag heb ik hem weer laten keuren en laat ik er tussen deze APK en de vorige opnieuw maar 22 kilometer mee te hebben gereden. Hij is geschorst en dus is een APK niet verplicht, maar ik vind het een prettige gedachte dat hij wel klaar staat. En nu weer rap in je hok!
 Zojuist de nieuwe Auto Motor Klassiek ontvangen. Hierin staat mijn Ford Scorpio V6 automaat. Graag had ik Mart, de vorige eigenaar, als verrassing een exemplaar willen brengen, maar de beste man is inmiddels al overleden. Hij wordt wel met naam genoemd in het artikel. Ik heb nog contact met zijn dochter, dus die zal er ook blij mee zijn.
|
Index
Alles
Archief
Januari 2026
|
RSS-feed