© www.automuseumpje.nl 2024
Scroll naar beneden voor meer berichten. Onderaan de pagina kunt u verder of terug met <<vorige of >>volgende. Zoeken kan in de Index of via de zoekbalk.
|
Het was weer tijd voor de beruchte APK marathon! Deze keer waren de even bouwjaren aan de beurt plus de Audi van moeder en de Astra serviceauto. Vorig jaar waren de oneven jaren. Waarom? Handiger te onthouden omdat ze na 30 jaar eens in de twee jaar hoeven te worden gekeurd. Het zal wel een tik zijn, maar het werkt en het klinkt minder slordig! Maandag bracht ik de Audi van ma naar Barry voor nieuwe banden rondom. Hij zit bij het APK station om de hoek en zette deze daar maandag einde van de dag neer met de bedoeling dinsdag keuren, maar die man is zo rap dat hij belde dat ik kon omruilen. Met de Renault 5 omgeruild en die was dinsdagmorgen klaar. De Lexus was al vier jaar niet meer gekeurd en ook die kwam vlot door de APK. Deze is van 31 augustus 1996, dus had ik hem vorige maand laten keuren en had hij 1 jaar APK gekregen. Om er daadwerkelijk mee te kunnen of willen rijden moet er nog wel een en ander aan gebeuren waar ik later meer over zal vertellen. De Subaru en Polo hadden al gekeurd moeten zijn. De Mini Jumbo in juli al, maar die staat geschorst. De Polo vorige maand. Deze heb ik bewust mee gewacht omdat ze daardoor niet in de twee maanden ruimte zitten die de Rdw geeft met de anderen. Bovendien valt het altijd in de vakantieperiode van de keurmeester en je krijgt ook twee maanden speling wanneer de APK vervallen is zolang je er maar niet de weg mee opgaat. De Polo heeft hij gistermorgen afgemeld. Ik was net met mijn dagelijkse wandeling bezig de andere kant op dus toen ik richting huis ging kon ik zo doorlopen toen hij mij belde.
De Astra bestel ging gewoon mee in zijn jaarlijkse. Nummer 7 die niet op de foto staat is de Lancia Y10 die ook bij Barry staat. Barry is een van mijn beste vrienden en heeft hier tot gewerkt van 1998 tot 2008. Een bijzondere vriend waar ik ontzettend gek mee en trots op ben. Barry zet de Y10 vandaag bij de apk en gaat hij er wat reparaties aan doen waar hij wel om wordt gekeurd. En gisteren had ik weer een drukke dag met aanloop. Wel gezellig, dus je hoort mij niet klagen. Voor de drukte snel alles op de rij gezet voor de foto en einde van de dag kwamen ze de eerste slopers van het veld halen wat ook een klus was. Snel een hapje eten samen met moeder en daarna nog weer gaan wandelen. Moe maar voldaan lag ik om half acht op bed.
0 Opmerkingen
Met de Ford Scorpio het hele weekend op pad geweest. Hij is klaar! Technisch in orde en een grote beurt gehad inclusief nieuwe banden, distributieriem en waterpomp. Er moest flink kilometers mee worden gemaakt en dat is geen straf, in drie maanden heb ik er al meer mee gereden dan de 1500 kilometer van de afgelopen 20 jaar. Het enige wat ik nu nog wil doen is grondig schoonmaken van binnen. Hij is schoon en netjes maar dat kan beter! En een keer met de poetsmachine over de koets. Taxeren gebeurt binnenkort. Moeder en tante Tonny zitten beide ruim en dat was zeker iets wat in mijn achterhoofd meespeelde toen ik de Scorpio vorig jaar kocht. Ze waren allebei dit weekend mee. Zaterdag een mooie rit uit de losse pols en gisteren naar het evenement in Valburg. Daarna doorgereden naar Duitsland om te tanken en een hapje eten doen. Kortom, wij vermaken ons wel!
Afgelopen zaterdag stonden we tijdens de Oldtimerdag Alphen voor de winkel van Barend van Zwieten. Aardige mensen, wij mochten er gebruik maken van de WC want de Dixies stonden 800 meter verderop. Drie jaar geleden stond ik daar ook en de eigenaar kwam de Commodore bewonderen. "Prachtige auto! Heb je die binnen staan of buiten?". Nee die staat lekker binnen. "Heb je daar de ruimte dan voor?" Ja ik heb een garagebedrijf dus ben er op ingesteld. "Kom je hier uit de buurt?" Ja, om de hoek, uit Apeldoorn. Pakweg een uur later komt hij weer naar buiten. "Wat verkoop jij?". Bedrijfswagens gebruikt. "Ken je Jan Tinga?". Jazeker, die ken ik al een jaar of 25. "Dan heb ik via Jan een Volkswagen Transporter T4 bij jou gekocht. Dat was een jaar of 20 geleden maar je kwam me ergens bekend van voor". Dan heeft u een goede bus gehad😇 "Inderdaad, was een prima auto. Hij kwam uit Groningen". Ja van Century, ik heb het ooit eens opgeteld aan de hand van de facturen. Daar zijn letterlijk 2.000 auto’s vandaan gekomen. Ik vertelde hem nog een verhaal over Jan. In 2017 had ik mijn oude accountant aan de telefoon. Die woont tegenwoordig in Frankrijk en is de oude eigenaar van mijn Kever en rijdt met een Volvo Station uit 1987 die hij nieuw heeft gekocht. "Ik krijg de Volvo niet fijn aan het lopen op gas en de Fransozen hier verdommen het er serieus naar te kijken. Mijn garage in Oosterbeek had het altijd zo voor elkaar".
Dan regel je toch transport naar Nederland. Jij praat makkelijk, alsof dat zo geregeld is. Ik kan allicht even een telefoontje eraan wagen. "Als je doen wil graag". Ik bel Jan in de middag en leg hem uit hoe wat waar. "Marc zit 900 kilometer onder Apeldoorn, dat weet ik nog. Ik zit er nu 100 kilometer vandaan en heb 1 plek over". Om 18.00 belde jij aan en een uurtje later reed Jan richting Nederland Uiteindelijk heeft Jan de Volvo in orde gemaakt, gelijk laswerkzaamheden gedaan en toen hij klaar was ook terug gebracht. Was volgens mij een gevalletje missie geslaagd. De 87er Golf 1.8 met 5 bak die ik afgelopen juni al gedoneerd had gekregen, heb ik vandaag opgehaald in Zoetermeer. Door allerlei omstandigheden heeft het langer geduurd maar hij staat nu in de loods met projecten. En een project dat is het zeker. Pieter vertelde mij vanmiddag nog dat hij 26 was toen hij de Golf nieuw kocht en er veel mee beleefd heeft. Het ging hem best aan het hart op het moment dat ik zijn auto op de kar trok met de lier. Toen ik in juni bij hem was zei hij bijna niets meer te hebben gevonden aan documentatie. Vandaag kreeg ik een hele stapel facturen en wat correspondentie van een kleine honderd! Ik heb helaas niet alles kunnen vinden! Ik denk dat dit een van de best gedocumenteerde is van het hele stel. Een auto met 597.113km is toch geen auto die in jou verzameling past, heb ik al een paar keer te horen gekregen. Dan zou mijn Lexus er ook niet in passen en het gaat bij mij altijd om het verhaal. Iemand die van 1987 tot 2022 met dezelfde auto veel heeft gereden en er dan moeite mee heeft om afscheid te nemen en hem dan nog jaren in de schorsing naast huis laat staan die verdient het dat er dan wat mee gebeurt. Eerst maar eens rustig spullen bij elkaar zoeken maar voorlopig staat deze in de wacht. Er moet nog zoveel gebeuren.
Vandaag een heerlijke oldtimerdag beleefd in Alphen aan den Rijn samen met een hele dierbare vriendin in de Opel Commodore. De kraampjes langsgewandeld en bij een man die de kraam vol miniaturen had staan toch maar even gesnuffeld al probeer ik te minderen. Mijn oog viel gelijk op de grote Magirus Deutz 256D kipper waar ik als jochie mee opgegroeid ben. Voor mij dus gelijk aan de status cultureel erfgoed! Deze is echt groot en zwaar in schaal 1 op 27. Voor de vergelijking een willekeurige Siku truck in schaal 1 op 50 er naast geparkeerd. Voor €25,- kon ik hem niet laten staan ook al ontbreken de buitenspiegels en stukjes pijp van de luchtinlaten. Voor de luchtinlaat heb ik wel een praktische oplossing in gedachten. Ze zijn moeilijk te vinden en zeker voor redelijk geld en dito conditie. Hele mooie wordt serieuze bedragen voor gevraagd en het moet voor mij leuk blijven. Ook zijn we een kringloopwinkel binnen gewandeld en daar stond deze Tonka betonwagen uit eind jaren ‘60 begin ‘70. Eveneens een hele flinke in mooie bespeelde conditie. Deze schuif ik door naar vriend Wouter waar al een doosje Tonka voor staat te wachten. Hij had nog wat van mij tegemoet.
De Renault 5 Bestel uit 1986 was een best project toen ik deze acht jaar geleden kocht. De avond voor Koningsdag zag ik deze opnieuw voorbij komen op marktplaats want hij was al eerder voorbij gekomen. Pakte de telefoon en belde de beste man, stapte in de auto naar Voorthuizen en kocht hem. Sommigen verklaarden mij voor gek maar daar trek ik mij toch niets van aan, sterker nog dan weet ik dat ik op de goede weg ben! "Wat voor kleur gaat hij worden? Toch niet die vieze kleur weer!" Hij is prachtig geworden al zeg ik het zelf. De Renault is inmiddels al een tijdje klaar en ben er door allerlei omstandigheden weinig aan toegekomen om echt van te genieten wat volgend seizoen zeker zal gaan gebeuren. Eerdaags weer voor de APK in de beruchte APK-marathon en voor de eerste keer taxeren.
Een originele bestel af fabriek is toch best bijzonder en zeldzaam inmiddels. Geen dikke Turbo of Baccara maar een heerlijke bescheiden 1.1TL zonder toeters en bellen. Ik heb altijd een zwak gehad voor bedrijfswagens en zal dat mijn hele leven wel houden. Heb ik ook met trucks en dan in het bijzonder autotransporters. Daar staat er gelukkig ook een van in de verzameling. Ondanks de vele zorgen en het gezeik zie ik op de foto iemand staan die er wat van maakt, plezier heeft en donders goed in zijn vel zit wat ik vroeger nooit in mijzelf zag of kon zien! Ik heb fantastische mensen om mij heen waar ik gek mee ben en waardeer dat ze er voor mij zijn en zien staan, want staan doe ik nog altijd, rechtop! En dat ik vandaag bij de Chevrolet van pa sta en pas later realiseer dat ik onbewust precies als hij destijds bij zijn 60er Impala stond word ik blij van. Heb het vaker verteld, maar ben in doen en laten in heel veel dingen precies mijn ouders!
Arjan bedankt voor de foto! Vertellen doe ik bijna nooit over deze Transporter 2.4D Syncro uit 1994 omdat ik niet in herhaling wil vallen en weinig foto’s van heb. Deze staat er al sinds 2005 en we kochten hem destijds bij de VW dealer Century Groningen. Bij onze klant ging de tussenbak kapot en we ruilden hem weer in. Hij heeft bij ons altijd binnen gestaan waarvan pakweg de laatste 10 jaar in de loods. Hierdoor is deze mooi gaaf gebleven en ook de zijborden van de laadbak zijn zeldzaam mooi wat toch redelijk uniek is voor een 32 jaar oude pick-up. Wij hebben toen de bus op knappe banden gezet waarmee gelijk het nieuwe type velg meekwam omdat er een complete set klaarlag. De juiste velgen verwacht ik dat die nog ergens in het bandenhok te vinden zijn.
Ook een skai stoel hebben we een keer gebruikt voor een ander en daarom liggen er twee mooie op de laadbak die ook van een later type zijn. Bij het opruimen her en der vond ik een mooi correct exemplaar en die staat er inmiddels in. De versnellings/tussenbak is nog altijd defect en hij staat hevig te verstoffen, maar het belangrijkste is dat deze bewaard blijft. Ik kan ze nu eenmaal niet allemaal in concoursstaat met een bloemetje op het dak tentoonstellen onder warme lampen. Wanneer een bestelauto 57 jaar in bezit is, dan valt daar genoeg over te vertellen. Ik mocht dat doen, Erik luisterde en schrijft erover in de nieuwste Auto Motor Klassiek dat er 8 pagina’s aan heeft besteed. Bart Spijker maakte hele mooie foto’s want die had zijn camera toch bij zich.
Heel bijzonder hoe ze mij keer op keer weten te vinden, dit zal de 25e keer zijn dat ik in een reportage heb gestaan waarvan overigens 6 keer in de AM Klassiek! En er komen er zelfs nog een paar achteraan, dus ik ben best trots. Gisteren een avondrit gereden in de Volvo 440. Samen met moeder naar Neede waar ze altijd een mooie route hebben in combinatie met een heel spektakel, het hele dorp loopt uit en staat aan de weg.
Het poetsen had ik gedaan zodra de temperatuur aangenaam was en daar is de Volvo behoorlijk door opgeknapt. Van binnen lekker fris gemaakt al was de auto netjes. Dingen die ik nog moet doen zijn de bumpers en plastic in de coating zetten en zien dat ik aan een set nieuwe of nette wieldoppen kom. Een is gescheurd en de andere drie zouden in geval van nood op te knappen zijn Eerdaags ook nieuwe vloermatjes bestellen want die kun je zo nieuw online vinden en dat is gewoon kwaliteit spul. Heb er goede ervaringen mee. Restylen voorscherm en deukje in de achterste stijl komt later wel een keer. Soms is het ook een kwestie van keuzes maken. De eerste 500 kilometer heeft de 440 bij mij achter de kiezen en hij rijdt fantastisch. En wat mij gisteravond is opgevallen, Volvo rijders zwaaien uitbundig naar elkaar! Prima gewoonte. Vanmiddag naar Voorthuizen, druk druk druk druk. Dit is geen lang verhaal kort en nieuw in de verzameling, maar niet nieuw voor mij! Er zit 22 jaar tussen deze foto’s en heb ze allebei gemaakt dus zal het uitleggen. In 2004 ruilden wij de VT-TS-50 in, een Hyundai H200 2.5TD swb. Op kenteken gezet 6 januari 1998 en is daarmee een hele vroege want de introductie van de H200 was eind 1997. We zetten de bus te koop met 96.500 kilometer en verkochten vrij snel aan de derde eigenaar, kreeg de afleveringsbeurt inclusief nieuwe distributieriem en brachten deze naar de APK bij de MAN dealer en daar ging het mis. De roetmeeting lukte niet goed en ze belden ons op. "We hebben hem op het achterterrein staan". We komen hem een dezer dagen ophalen. We waren hartstikke druk en daar stond hij niet in de weg. Telefoon van de MAN dealer een dag later: "Met manoeuvreren hebben ze met de kont van een bakwagen schade gereden aan de H200 en dat zit hoofdzakelijk op de voorbumper". Pa was altijd bijgelovig en heeft mij geleerd dat je dat ook moet zijn in de handel. Tel daarbij dat we al tijd tekort kwamen. We belden we de klant en vertelden de tegenslagen. Deze geloofde ons niet en dacht die is waarschijnlijk voor meer geld aan iemand anders verkocht. Dus de beste man kwam en inderdaad we spraken de waarheid. Zaak werd geannuleerd en de aanbetaling ging retour koper. Wij staken het verzekeringsgeld in de zak en parkeerden de H200 op het sloopveld. Wij hebben van oudsher een sloopvergunning en die stamt nog uit de tijd van opa. In die jaren schreef men slooperij! Ik zal daar eens wat foto’s en oude documenten van opzoeken. In al die jaren is er bar weinig afgehaald en wat verwijderd is kan eenvoudig vervangen worden, bovendien staat er nog een meer kaalgeplukte waar de laatste restanten vanaf worden gehaald. Een nieuw besluit van provincie en gemeente in de vergunnig is dat autowrakken niet langer dan drie jaar mogen staan met gevolg dat ik verplicht wordt deze af te voeren. Aangezien ik jaren terug al in het achterhoofd had dat de H200 aan het uitsterven is gaat deze in goed overleg nu in de verzameling. Deze is te bijzonder om klakkeloos op te knijpen en op de bult te smijten!
* Waarom zolang laten staan? - Als de gezondheid niet wil staat je bedrijf op de waakvlam! * Die is aan de onderkant katsverrot als ze zolang in het gras staan! - Gras groeit niet als het geen zonlicht krijgt. Er zal ongetwijfeld werk aan zitten maar wat ik kan zien heeft deze de tand des tijds heel goed doorstaan. We deden zoveel in Hyundai dat we zelfs de domeinnaam www.hyundaibedrijfswagens.nl nog altijd hebben. Zodra ik een bericht post over de witte Scorpio komen de reacties vanzelf: veel mooier dan het laatste type. Andersom gebeurt ook het tweede model is veel mooier! Prima.
De auto’s die hier ik in mijn verzameling heb staan daar bijna allemaal omdat de vorige eigenaren er gek mee waren en koesterden. Andre en Ina zochten een liefhebber rechtstreeks zodat ze het enigzins konden sturen waar de witte terecht kwam. Mart vroeg het mij bij de fysio, "mocht ik ooit stoppen met autorijden heb jij dan interesse in mijn Scorpio? Ik ben zo bang dat hij anders naar de autocross verdwijnt". De Frogeye vond ik destijds een foeilelijk apparaat, nu noem ik het karakter. Beide zijn inmiddels zeldzaam geworden en afkomstig van eerste of tweede eigenaar met minder dan 100.000 kilometer is uniek. Het model hoeft van mij niet mooi te zijn maar het verhaal wel! Welke is je favoriet? Een vraag die mij met regelmaat gesteld wordt. Eigenlijk is daarop een antwoord geven niet te doen, maar de Lexus is dan toch een van de auto’s die door mijn gedachte speelt. Uiteraard samen met de Besteleend en de Commodore. Aan de LS400 heb ik mijn eigen herinneringen en historie. De 758.000 kilometer heb ik er grotendeels zelf opgezet. Ik had een druk bestaan en rijden met deze auto was voor mij pure ontspanning. Moeder ging in de weekenden vaak mee en dan maakten we mooie tochten overal heen.
Destijds is er Fl 200.000,- voor betaald en was het een duur kanon. Nu koop je voor € 90.000,- een auto en dan denk je oh leuk ding! Hij staat inmiddels al 9 jaar geschorst. Iedere keer neem ik mij voor eraan te beginnen en steeds komt er iets tussen. De Audi A6 die ernaast staat was de Avant Quattro V6 automaat van ma waar ze tot 2019 mee heeft gereden. Hier kwamen teveel kosten aan ging eruit. Tijdelijk heeft ze met mijn Scorpio V6 gereden tot we een geschikte vervanger vonden. Die vonden we in weer een Audi A6 avant maar nu de 4 cilinder. Ook een blauwe automaat maar dat is meer toeval. De enige harde eis van ma was airco / automaat / station. Gek genoeg is deze 2.0 een veel fijnere auto dan de V6 en hier rijd ze dus ook al net zolang mee, al zit ze er nu ook steeds weer naast. We hebben hier een sinkhole voor de garage en daar haalde ik Ronald Schaufeli bij die al ruim 35 jaar trouwe klant bij ons is wanneer hij een bestelauto nodig heeft. De kwakkelende gezondheid van onze beide moeders kwam ter sprake en die van hem ging stoppen met autorijden. We hadden het ooit een keer over haar Volvo gehad dus ik vroeg het heel voorzichtig. Heb jij interesse? Dan is hij voor jou, geef maar een symbolisch bedrag! Dus nieuw in de verzameling een Volvo 440 1.8 automaat uit 1993 met 155.150 kilometer met APK tot volgend jaar. Mevrouw Schaufeli heeft deze 27,5 jaar gehad en in al die jaren volledig dealeronderhouden! Zij was de tweede eigenaar. Van Nieuwenhuijse heb ik gisteren op de mail de facturen vanaf 2018 gekregen. Ouder konden ze niet meer terugvinden. Had de Ford Scorpio 1500 kilometer gereden in de laatste 20 jaar, deze heeft toch flink gereden want die had ze in 8 jaar al bij elkaar getrapt. In plaats van gelijk schorsen heb ik deze gisteren verzekerd, want je merkt dat ermee gereden moet worden, overigens geen straf want het is een ontzettend fijne auto maar dat mag ook wel voor dat geld. En een flinke poetsbeurt misstaat de 440 niet, maar dan moet het eerst wat koeler worden. Ik had hem nog geen uur op naam en ging met moeder een stukje rijden plus een patatje halen. "Mooie auto!", riep de man voor mij in de wachtrij. Dankje, hij staat net op mijn naam. "Dat zal! Zeker van een oud vrouwtje geweest en altijd binnen gestaan?" Nee semi-binnen, hij stond altijd onder de carport!
Moeder is blij dat haar auto goed terecht is gekomen vertelde Ronald gisteren. Bedankt voor het gunnen! Ik kreeg onlangs de blauwe envelop door de brievenbus met de bevestiging dat de Lancia Y10 vrijgesteld is van wegenbelasting dus voor hun is het nu een oldtimer! Oldtimer, youngtimer, oude auto of geen oude auto. Ik heb zo vaak mensen die daar met mij een discussie over proberen aan te gaan. Ik trek dat niet en ben zuinig op de energie die ik nog heb. Bovendien scheld ik ze hier in mijn automuseumpje allemaal uit voor oldtimer, ik mag dat! Maar door die beperkte energie staat de Lancia nog steeds te wachten op de laatste aandachtspunten en heb er amper mee gereden. Eerdaags gaat hij wel met een aantal anderen voor de APK marathon en bovendien staan er een hele serie taxaties in de planning voor de verzekering, want ook deze Y10 is wat dat betreft een uniek ding met zijn Autobianchi badges
Druk bezig geweest om wat meer ruimte te maken, vooral in de werkplaats stond het propvol. Bovendien heeft collega van de Bunte de Daihatsu Charade hier afgeleverd en staat nu in het oude gedeelte naast het kantoor van opa. Een paar projecten waar ik voorlopig niet aan toe kom, staan in de romneyloods. Om de Fiorino in de hoek te kunnen drukken moest er eerst lucht in een band. Daar heb ik een ketel voor die in de werkplaats op druk kan worden gezet en dan wandel je er zo mee weg. De Renault 5 van Steven moet veel aan gebeuren, onderdelen heb ik voor het grootste gedeelte al bij elkaar. De Starlet op grijs kenteken daar is al veel aan gebeurd maar staat voorlopig bewust in de wacht. De 89' er Golf heb ik vooraan in de loods gezet zodat deze voor het grijpen staat. Proberen om binnenkort grondig te wassen en dan poetsen want dan staat er een compleet andere auto. Dit alles stond al geruime tijd op het lijstje wat gebeuren moest maar ik schoof het steeds voor mij uit. Wat weer betreft had ik er niet de beste dag voor uitgekozen want het was warm! Terwijl ik met dit alles bezig was kwam Ronald binnen wandelen. Van hem komt eerdaags de 93'er auto van zijn moeder die ze 27 jaar lang heeft gehad. Deze kan dan weer mooi in het magazijn staan. Toen moest ik opschieten voor de fysio want daar stond een afspraak.
In de avond zou ik naar Aircooled Meeting Oost in Doetinchem maar daar had ik geen energie meer voor. Moe maar voldaan lag ik vroeg op bed. Zoals ik al eens eerder vertelde heeft de Scorpio in 20 jaar tijd slechts 1500 kilometer gereden en kon daardoor behoorlijk bokkig zijn. Ik ben de eerste kilometers bewust dicht bij huis gebleven, maar afgelopen zaterdag zijn eerste lange rit gemaakt en dat ging boven verwachting goed. Even met moeder eruit en omdat alles lekker liep zijn we helemaal binnendoor via Harderwijk de dijk Lelystad Enkhuizen en Medemblik naar den Oever gereden. 280 heerlijke kilometers plus een visje weggewerkt! Gisteren de Scorpio weer meegenomen, tante Tonny opgepikt om de Achterhoek in te gaan en ook daar wat gegeten.
Verder geen lap over de auto heen gehaald. Een paar kleine puntjes moeten nog gebeuren en dan is hij af. Dan wassen en poetsen en mag hij mee naar evenementen. Voordeel van de Scorpio is dat je ook achterin goed zit met een zee van ruimte. Moeder en tante kunnen dan samen mee. Theo Voss kocht op 7 December 1992 een hagelnieuwe Daihatsu Charade Turbo diesel op grijs kenteken voor Fl 18.250,- inclusief btw. Reed er 360.000km mee tot een paar weken terug. Wegdoen ging hem aan het hart. Hij kocht een Fiat Panda bij Adri van der Griend die mij volgt en ons samen in contact bracht. Ik ben erg blij met deze mooie donatie en bedank beide heren. Het zal mij niet verbazen wanneer dit de laatste 5 deurs Charade op grijs kenteken en met een Turbodiesel is. Bovendien in een redelijk klokgave conditie. De koppakking is defect maar daar komen we ook wel weer uit, de donatie ging niet alleen gepaard met de Fongers herenfiets maar ook een berg onderdelen.
Mocht iemand Theo kunnen helpen aan new old stock voorschermen van een Mercedes W123 dan hoor ik dat graag, want hij is er een aan het restaureren! Een warme chocomel met slagroom voor de kleine jongen! Vandaag 59 jaar jong geworden. Vroeger kreeg ik dan een miniatuur voor mijn verjaardag. Zoals bekend inmiddels heb ik de liefhebberij hiervoor na ruim veertig jaar weer opgepakt. De laatste die ik heb aangepakt en daadwerkelijk af heb gemaakt was deze Mack van Siku. Een set die niet bij elkaar hoort maar prima past. De kleurstelling die ik bedacht heb staat hem goed. Lading in de vorm van een grote tank is inmiddels klaar maar daar is geen foto van. Bezig blijven met leuke dingen, goed voor de ontspanning en mooie klusjes, vooral voor de koude winterdagen.
Vorige week maandag had ik de eigenaar over de vloer van de laatste auto die ik erbij heb gekregen. Deze moet nog binnenkomen want ook deze gaat op transport omdat de koppakking kapot is. Collega H. van de Bunte zit een paar keer in de week op de route en zodra er plek op de truck is gaat hij mee. Meneer kwam eerst kijken waar de auto terecht zou komen die hij zelf nieuw had gekocht in 1992. Deze is inmiddels zo zeldzaam en uniek dat de donatie gepaard ging met heel veel reserveonderdelen die hij in de loop van de jaren verzameld had. Toen hij hier rondkeek zag hij de Simplex omafiets uit 1935 die letterlijk van mijn oma is geweest. Wil je daar een herenfiets bij hebben? Daar zei ik natuurlijk geen nee tegen! Een gedeelte van de reserveonderdelen had hij al meegenomen en de rest heb ik de volgende dag bij hem thuis opgehaald met de Opel Astra bestel en kreeg toen gelijk de fiets mee. Gelukkig had ik de aanhanger mee want het is een hoog model. Voor zover ik heb kunnen achterhalen is deze Fongers uit 1939. Leuke details zijn de sticker op het spatbord uit Deventer en de Doeto banden. En het is een drie versnellings! Een mooie aanvulling weer voor de collectie die maar blijft groeien. Er staan nu in totaal drie auto’s onderweg die nog binnen moeten komen!
Op kantoor hangen de reportages uit de autobladen waar ik de laatste jaren vaak in heb gestaan. Ze hangen er lang niet allemaal en een aantal komen nog, mijn wall of fame dus! Ik vraag altijd om de pdf en laat ze dan printen op dibond.
Het kantoor was jarenlang een rommelhok en in 1993 hebben we deze op laten knappen. Over de indeling is destijds goed nagedacht met gevolg dat daar nooit meer iets aan veranderd is. Een simpel zwart tafelblad vast aan de muur met twee dikke poten aan een kant. Strak en zonder poespas. De stoelen is ook wel een verhaal. Die zijn loodzwaar en waarschijnlijk oud schoolmeubilair. De man die ze verkocht had een hele grote partij rode en blauwe als ik mij niet vergis. Er stonden vijf gele tussen. "Gele zijn haast onverkoopbaar, die mag je voor zoveel hebben", en hij noemde een veel lagere prijs. Scheelde weer schuren en verven. Overigens nam ik er in eerste instantie vier mee en vertelde dat aan moeder, want ze vervingen vier gammele houten stoelen. Dat doe je niet goed, haal die andere ook op en zet die erbij dus zo geschiedde. Toen ik begin vorige maand naar Zoetermeer ging om de donatie van de Volkswagen Golf af te handelen heb ik dit gecombineerd met een dagje uit samen met moeder. Het was toch mooi weer voor een ritje en onderweg lekker gegeten. De Golf staat op mijn naam en wordt bij gelegenheid door een bevriende collega meegenomen zodra hij in de buurt zit. De Nissan Sunny 1.4 Sail die ik begin 2024 mocht overnemen van meneer en mevrouw van der Nat in Leiden stond inmiddels in zijn zondagse pak gehesen. Nu deze al een aantal maanden in de verzekering en wegenbelasting zit stond het al in de planning om het eindresultaat te laten zien. Meneer is inmiddels overleden maar mevrouw van der Nat is nog steeds een kwieke dame die in oktober 90 hoopt te worden! Bijna 1/3 van haar leven heeft ze dus de Nissan gehad. Leiden is vanaf Zoetermeer maar een klein half uurtje rijden en ik heb haar er zichtbaar een groot plezier mee gedaan. Haar zoon met wie ik de afspraak gemaakt had vertelde later dat ze ervan had genoten en er ook wel enige emotie was geweest, wat ik volledig begrijp. Uiteindelijk hebben we allemaal een mooie dag gehad.
In 2022 kreeg ik de Ford Fiesta van de dames Maas uit Texel gedoneerd en reed er tot dat najaar mee. Daarna de APK bijgehouden in ‘22-‘23 en ‘25 en tot de dag van vandaag in de schorsing gehouden. Vrienden hadden gisteren een mooie toerrit uitgezet vanuit Hattem richting Drenthe en een stukje Friesland waarbij je gebruik kon maken van de evenementenregeling bij de belastingdienst. Je moet dan het kenteken van je geschorste auto doorgeven aan het evenement en die melden deze bij de belastingdienst en mag dan legaal de weg op. Zelf wel de verzekering voor die dag regelen. In mijn geval een telefoontje naar mijn vaste tussenpersoon. Ik stuur hem daarna een appje met verzoek voor een WA-dekking en hij bevestigt deze als antwoord. Eis is dat de auto APK gekeurd is dus, wij konden rijden. Bij thuiskomst stuur ik bericht dat alles goed is gegaan en de auto binnen staat. Moeder is heerlijk meegeweest en we hebben samen genoten van een mooie dag! Sterker nog, eenmaal gisteravond thuis de boel overgegooid in de Starlet en vandaag richting Wijchen en moeder is wederom gezellig meegeweest.
Beide dagen ieder pakweg 250 kilometer gereden en ze reden als een speer. Ook de Fiesta die toch 3,5 jaar had stilgestaan deed wat hij moest doen. Een blik onder de kap werpen, bandjes op spanning, wassen, raampjes schoon en gaan! In ons oude huis wat in 1976 gesloopt is stond nog een kolenkachel en een paar zakken met kolen lagen nog altijd in het magazijn. Toen ik in 2019 het magazijn leeg ging pakken, heb ik ze weggegooid. Een van die zakken was deze postzak uit 1985 en die heb ik aan mijn beste vriend Lammert meegegeven die een stomerij heeft. Hij kreeg hem redelijk schoon en hij lag al die jaren klaar om in de Renault 5 bestel te leggen, want dat had ik helder voor ogen. Ik heb de link nooit gelegd maar toen ik een paar weken terug deze Renault 5 postte kreeg ik meerdere reacties dat ze vroeger bij de PTT met dezelfde uitvoering op grijs kenteken reden. De postzak lag er toen al in maar dat was niet zichtbaar. De Renault is uit ‘86 en de postzak uit ‘85 dus nog redelijk periodecorrect. En nee ik ga er geen jas van maken, Maxima kon het hebben maar mij staat en past het niet. Bovendien lastig met strooien, dan trek in mijn oranje werkjas wel aan! In iedere auto waar ik mee rijd staat een kratje met spullen die ik altijd bij me heb. Een jerrycan met wat benzine, schoonmaakspul met wat doeken en handdoeken plus meer van dat soort. Met moeder ga ik geregeld een stukje toeren en heel soms gaat ze mee naar een evenement. De standaard vraag die ze dan stelt is heb je een deken bij je? Ze zit altijd graag onder een deken.
Een paar maanden terug ben ik gaan speuren op internet en bij Amazon vond ik een Duitse firma die fleece dekens had voor een paar euro per stuk. Ik heb een doos laten komen met verschillende kleuren dus nu ligt in iedere rijdende auto een deken voor moeder en ik heb nog voorraad. Mijn moeder is mij alles! Voor diegene die nu denkt 'gun de plaatselijke ondernemer de omzet': deels heb je gelijk en er zijn een paar bedrijven die ik de omzet gun. Maar in al die jaren dat wij handel bedreven verkochten wij zelden in Apeldoorn en reden ze met busjes die overal vandaan kwamen. Een profeet is nooit geliefd in eigen land noemde pa dat. De Caprice van pa! Het blijft een slagschip en ontzettend fijne auto. Pa kon ermee lezen en schrijven ook al was het een klein baasje en blind aan een oog. Ik was een paar weken terug nog bij de Wegenwacht in Utrecht aan de Winthontlaan om een accu terug te brengen omdat ik met pech stond met de Polo.
De Caprice heeft zijn oorsprong bij van Seumeren die destijds daar gevestigd waren, nu beter bekend als Mammoet. Ze kochten de Caprice nieuw in 1978 bij Hessing in de Bilt en een jaar later kocht pa hem van vriend Evert die altijd aparte handel had. |
Index
Alles
Archief
September 2026
|